فایل رایگان پایان نامه حقوق : دیوان بین المللی

No Comments
دانلود پایان نامه

اجرا برای این مقررات و صلاحدیدی بودن اجرای مجازاتهای فوق علیه کشورهای خاطی از ضعف های عمده ماده مذکور بوده است.
در جامعه ملل تشخیص نقض عهد و وضع مقررات تنبیهی و انتخاب نوع مجازات به عهده کشورهای عضو بود و شورا در این قبیل موارد اختیاری نداشت به همین دلیل مجمع عمومی جامعه ملل هم نتوانست مانع تشنجات بین المللی شود ؛ در نتیجه اختلافهای کوچک به بحران های بزرگ مبدل و موجب بروز جنگ خانمان سوز دیگری شد که در گیرودار جنگ جهانی دوم متفقین بر آن شدند تا انجمنی محدود از قدرتهای بزرگ یا نظامی برای حفظ صلح و امنیت جهانی بوجود آورند.
حق وتو در منشور در واقع یک نوآوری نسبت به جامعه ملل محسوب می شود چرا که در جامعه ملل تصمیم گیری بر اساس اجماع صورت می گرفت و این خود نوعی (حق وتو) بود. بنابراین حق وتو به رای منفی هریک از اعضای دائم شورای امنیت به قطعنامه های این شورا اطلاق می شود.
رای منفی فقط در مورد مسایل ماهوی «وتو» تلقی می شود و نه در مسایل آیین کار. بدیهی است رای منفی عضو دائم، حتی زمانی که قطعنامه مربوط به یکی از مسائل اساسی بوده و در مجموع آرای مثبت لازم را کسب نکند، «وتو» محسوب نمی شود.
به رای منفی یکی از اعضای دائم شورای امنیت به بخشی از پیش نویس قطعنامه ای که بعداً در مجموع آن را وتو می کند «وتوی مضاعف» گفته می شود.
تعداد قطعنامه های «وتو» شده از ابتدای تشکیل شورای امنیت تا اول ژانویه 2008 را می توان به 123 مورد شوروی سابق، 81 مورد آمریکا، 32 مورد انگلستان،18 مورد فرانسه و 6 مورد چین را اشاره و نام برد.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مبحث دوم:
طرفداران حق وتو
در مقام دفاع ا ز حق وتو، طرفداران این امتیاز به دلایل زیر استناد می کنند:
– حق وتو یک امتیاز قانونی است که کلیه کشورهای موسس و پس از آن، اعضاء جدید سازمان با تصویب منشور برای 5 عضو دائم شورای امنیت پذیرفته اند.
– اعضای سازمان با تصویب منشور برای 5 عضو دائم شورای امنیت پذیرفته اند.
– اعضای سازمان با تصویب منشور و به ویژه قبول ماده 25 آن، الزام آور بودن تصمیمات شورا را پذیرفته اند.
از آنجا که 5 قدرت بزرگ هریک برای خود نظری جداگانه و منافعی خاص دارند کشورهای دیگر طبعا هر کدام تابع این یا آن نظر و منفعت اند، بنابراین وقتی اعضاء دائم شورای امنیت با هم به توافق برسند تمامی کشورهای عضو به لحاظ حق وتویی که هریک از اعضای دائم دارند مطمئن خواهند بود که راه حل کورد نظر گشورهای عضو دائم شورا را درمورد یک مساله آن راه حلی است که از نظر سیاسی و بین المللی معقول و موجه است.
حق وتو عامل متوازن کننده ای در برابر مجمع عمومی است در مجمع عمومی کشورهای بسیار کوچک نظیر کومور و یا سیشل از همان قدرت رای برخوردارند که چین و آمریکا دارا هستند ولی در شورای امنیت که به مسایل اساسی صلح و امنیت بین المللی پرداخته می شود نوعی رای براساس قدرت ملحوظ شده است.
حق وتو عامل بازدارنده در اجرای وظایف شورای امنیت برای حفظ صلح و امنیت نیست زیرا حتی اگر «حق وتو» نیز وجود نداشت قدرت های بزرگ برای تحقق اهداف خویش به عوامل دیگری متوسل می شدند.
«حق وتو» از درگیری و جنگ میان اعضای دائم شورا جلوگیری و ممانعت می نماید و چنانچه حق وتو وجود نداشت، امکان داشت که برخی از قدرت ها سازمان ملل را ترک کنند همچنان که جامعه ملل را ترک کرده بودند.

  دانلود پایان نامه درمورد حمایت خانواده

مبحث سوم:
مخالفین حق وتو
مخالفین دلایل مخالفت خود را بر این اساس برشمرده اند:
– حق وتو مخالف اصل تساوی حاکمیت کلیه اعضاء می باشد که در بند 1 ماده 2 منشور پیش بینی شده است.
– با پذیرش حق وتو هرگونه اقدام از طریق شورای امنیت علیه اعضای دائم غیر ممکن می شود. چنانچه یکی از اعضای دائم شورا نقض صلح و با اقدام تجاوز کارانه کند کشور مزبور می تواند با استفاده از حق وتو مانع از هرگونه تصمیم گیری شورا علیه آن کشور شود.
به عنوان نمونه می توان به این وقایع اشاره نمود:
الف) در مساله تجاوز شوروی به افغانستان، شورای امنیت طرح قطعنامه ای را مورد بررسی قرار داد که در آن دخالت شوروی محکوم شده بود. این قطعنامه توسط شوروی «وتو» شد.
ب) در قضیه تجاوز آمریکا به گرانادا در سال 1983 نیز شورای امنیت قطعنامه ای در محکومیت آمریکا تنظیم کرد ولی این قطعنامه با «وتوی» این کشور مواجه شد.
با توجه به تعارض منافع اعضای دائم شورا، تصمیم گیری در شورا فلج یا با رکود مواجه می شود و برای نمونه؛
الف: کشورهای فرانسه، انگلستان و آمریکا قطعنامه اخراج آفریقای جنوبی را از سازمان ملل متحد در 1974 «وتو» کردند.
ب: ایالات متحده آمریکا سه قطعنامه درباره تجاوز اسرائیل به لبنان را در سال 1982 وتو کرد.
ج: ایالات متحده آمریکا همراه با انگلستان قطعنامه مربوط به بحران در جزایر مالویناس را در سال 1982 وتو می کردند.

گفتار چهارم:
آیین کار شورای امنیت
آیین کار شورای امنیت، نحوه تشکیل جلسات ،دستور کار، ریاست شورا و سایر مسایل مربوطه را تنظیم می کند.
مبحث اول:
جلسات شورا
جلسات شورا به دو دسته جلسه ادواری و غیر ادواری تقسیم می شود
جلسات ادواری: جلسه ادواری شورای امنیت سالی دو بار و در مواقعی که شورای مذبور تعیین کند برگزار خواهد شد.
جلسات غیر ادواری شورا در هر زمان که مقتضی باشد تشکیل خواهد شد ولی فاصله جلسات نباید بیش از چهارده روز باشد. البته این قاعده همواره مورد رعایت شورا نبوده است مثلا در سال 1959 شورای امنیت فقط 9 بار تشکیل جلسه داد که این رقم در تاریخ سازمان ملل متحد کمترین رقم مربوط به جلسات شورا محسوب می شود.
جلسات شورا به درخواست هر یک از اعضای شورای امنیت و یا توصیه مجمع عمومی و یا دبیر کل و به دعوت رئیس شورا تشکیل خواهد شد و هرگاه اختلاف و وضعیتی بوجود آید رئیس شورا دعوت به تشکیل جلسات خواهد نمود.

  دانلود پایان نامه حقوق درباره اِتخاذ

گفتار پنجم:
ایران و شورای امنیت
از ابتدای تاسیس سازمان ملل متحد، مسائل مختلفی در ارتباط با ایران در شورای امنیت مطرح شده است.

مبحث اول:
قضیه اشغال ایران توسط نیروی نظامی اتحاد جماهیر شوروی
طرح نخستین شکایت در شورای امنیت توسط ایران در 19 ژانویه 1946 مبنی بر خروج نیروهای اتحاد جماهیر شوروی از خاک ایران و در پی آن صدور قطعنامه 30 ژانویه 1946 صورت می گیرد. درخواست مجدد ایران در 18 مارس 1946 مبنی بر عدم تخلیه قوای شوروی از ایران، پس از توافق ایران و شوروی و اعلام رسمی کشور اخیر مبنی بر اینکه در 6 می 1946 کلیه قوای ارتش سرخ بدون قید و شرط خاک ایران را ترک خواهند کرد.
موضوع در جلسه چهل و سوم شورا در 22 می 1946 بدون حضور نماینده شوروی بررسی و رسیدگی مساله موکول به آینده می گردید و عملاً پس از خروج نیروهای شوروی مساله از دستور کار شورا خارج می گردید.

مبحث دوم:
قضیه ملی کردن صنعت نفت و جزایر سه گانه
در پی شکایت انگلستان علیه ایران در قضیه ملی کردن صنعت نفت و امتناع ایران از اجرای قرار موقت (14 تیرماه 1330) دیوان بین المللی دادگستری، دولت انگلستان رسیدگی به این قضیه را به شورا ارجاع می دهد. در 19 اکتبر 1951، نماینده فرانسه در شورای امنیت رسیدگی به ادعای بریتانیا علیه ایران را به صدور حکم توسط دیوان بین المللی دادگستری موکول می نمود. دیوان مذکور نیز نهایتاً در 9 ژوئن 1952 قرار عدم صلاحیت خود در این قضیه را صادر می کرد.
در خصوص این قضیه جلسات شورای امنیت در روزهای 12 تا 26 مهرماه 1330 در نیویورک تشکیل شد و دکتر محمد مصدق نخست وزیر وقت نیز برای دفاع از حقوق ملت ایران در آن شرکت می نمود.

  رشته حقوق-دانلود پایان نامه :مرور‌زمان

قضیه جزایر سه گانه:
پس از توافق حاصله بین ایران و شارجه و امضای یادداشت تفاهم توسط طرفین در 8 آذر 1350 و استقرار نیروهای نظامی ایران یک روز پس از توافق مذکور، 21 کشور عربی طی شکایت نامه ای در 10 آذر 1350 خواهان رسیدگی به این مساله توسط شورای امنیت را شوند. جلسه شورای امنیت بدین منظور تشکیل شده، لیکن در نهایت به پیشنهاد موریتانی موضوع مختومه گردید.

مبحث سوم:
اشغال سفارت امریکا در تهران
پس از اشغال سفارت امریکا در تهران در 4 نوامبر 1979 که همان 13 آبان 1358 می باشد، دولت امریکا طی نامه ای در تاریخ فوق به شورای امنیت، خواهان اقدام شورا برای تامین آزادی دیپلمات ها و بازگشت سالم آنها شد.
نامه دبیر کل وقت سازمان ملل متحد به رئیس شورای امنیت در مورد وخامت وضعیت روابط ایران و امریکا بوده است.
– تلاش امریکا در ژانویه 1980 در جهت تصویب قطعنامه جدید که حاوی تحریم های خاص علیه ایران باشد بود که با وتوی اتحاد جماهیر شوروی روبرو گردید.
– و نهایتاً، قضیه گروگان گیری خارج از چارچوب سازمان ملل متحد و از طریق میانجی گری دولت الجزایر و بر اساس بیانیه های الجزیره در مورخ 19 ژانویه 1981 حل و فصل گردید.

مبحث چهارم:
جنگ عراق علیه ایران و کاربرد سلاح های شیمیایی در خلال جنگ عراق علیه ایران:
پس از تجاوز عراق علیه ایران در 31 شهریور 1359 دبیر کل وقت سازمان ملل متحد طی نامه ای به رئیس شورای امنیت در 23 سپتامبر 1980، اعضای شورا را به مشاوره دعوت می نمود. در عصر روز اول مهرماه سال 59 جلسه مشاوره غیر رسمی شورای امنیت تشکیل می شود و بیانیه ای که حکایت از عدم اراده شورا برای خاتمه دادن جنگ داشت، صادر گردید.
در خلال جنگ تحمیلی، شورای امنیت 8 قطعنامه مرتبط با وضعیت بین ایران و عراق صادر کرد.
قطعنامه نخست: شش روز پس از آغاز جنگ ، در ارتباط با جنگ عراق و ایران صادر گردید.
قطعنامه دوم: قطعنامه 514 که به پیشنهاد نماینده اردن در شورای امنیت و در پی عملیات بیت المقدس و آزاد سازی خرمشهر صادر گردید. البته این قطعنامه پس از یک سال و نیم سکوت شورای امنیت به دنبال پیروزی های نظامی ایران در جبهه های جنگ تصویب شد.
سومین قطعنامه: قطعنامه 522 در پی عملیات مسلم بن عقیل در منطقه سومار که با هدف بازگشت به مرزهای بین المللی صورت گرفته بود، صادر گردید.

دیدگاهتان را بنویسید