منبع پایان نامه ارشد درمورد کارخانه

لرزش ناشی از فعالیتهای قناد در اتاق مشاوره برای پزشک غیر قابل تحمل بود لذا پزشک علیه قناد اقامه دعوی نمود . شکایت مدعی (پزشک) با موفقیت روبه رو شد ، زیرا حق استفاده او از ملکش به گونه‌ای که دوست داشت مورد اختلال قرار گرفته بود. این حوزه‌ای بود که برتری فعالیت بیشتر حرفه‌ای بود تا اینکه صنعتی باشد. مدعی(پزشک) برای این حوزه مناسب بود و مدعی علیه(قناد) نامناسب بودو این حقیقت که مدعی ایجاد مزاحمت کرده بود به عنوان یک مسأله فرعی در نظر گرفته شد . یک قاضی در سال 1879 گفت که:«آنچه که در میدان بلگراو مزاحمت خواهد بود لزوما در برموندسی چنین نخواهد بود.» او اظهار نظر نمود که استانداردهای متفاوتی برای نواحی مختلف وجود دارد بنابراین ممکن است سرو صدای یک کلوپ ورزشی در مرکز شهر معقـول باشد ولی در یک منطقه مسکونی غیر معقول بوده و مزاحمت تلقی شود .
2-3- سوء نیت یا انگیزه شرورانه
انگیزه بد یا غرض مدعی علیه ممکن است چیزی را ایجاد کند که یک عمل معقول ، غیر معقول و یک مزاحمت تلقی گردد .
قصد پشت یک عمل ممکن است در تصمیم گیری در خصوص اینکه عمل شخص عاقلانه است یا نه دخالت داشته باشد. فریاد زدن ، جیغ کشیدن ، سوت زدن و صدای گوش خراش ممکن است جهت استفاده عاقلانه از مال به کار گرفته شود اما اگر شخص از این موارد جهت اذیت کردن دیگران بهره برداری کند مثل اینکه این عمل منجر به برهم خوردن استراحت و یا تعادل دیگری گردد می تواند مزاحمت تلقی شود زیرا این اعمال عاقلانه نیست.
دردعوی Hollywood Silver Fox Farm v. Emmett (1936 ) ، خواهان در زمینی که تابلو در آن نصب کرده بودند روباه نقره ای پرورش می داد. خوانده مالک مزرعه مجاور بود و به خاطر تابلو اختلافی بین آنها به وجود آمد ، خوانده پسرش را فرستاد تا نزدیک زمین خواهان با تفنگ ساچمه ای کالیبر 12 تیر اندازی کند . این کار موجب ترس روباهها و در نتیجه سقط جنین آنها گردید. خواهان اقامه دعوی مزاحمت کرد. دادگاه اعلام داشت که این یک مزاحمت قابل اقامه دعوی است ، زیرا سوءنیت خوانده باعث شده که عمل وی از مصادیق مزاحمت باشد در نتیجه قرار منعی برای جلوگیری از او در آینده صادر شد . به عبارت دیگر آنچه که یک فعل معقول بود به دلیل سوء نیت او باعث ایجاد یک مزاحمت گردید.
در پرونده Christie v. Davey (1893) ، خواهان و خوانده در خانه های مجاور هم زندگی می کردند. خواهان در منزل موسیقی درس می دادو این موضوع خوانده را ناراحت می کرد و او نیز در هنگام درس دادن خواهان ، سینی به دیوار می کوبید و فریاد می کشید . خواهان علیه خوانده اقامه دعوی نمود .رأی دادگاه بر این شد که خواهان مستحق صدور قرار منع خوانده است زیرا غرض خوانده باعث غیر معقول بودن عمل وی گردیده و در نتیجه آن عمل از مصادیق مزاحمت شناخته شد.
2-4- عدم حساسیت فوق العاده خواهان یا مال موضوع مزاحمت
در بعضی موارد ممکن است عملی موجب ایجاد مزاحمت برای اشخاص یا اموال معمولی نشود ولی افراد یا اموالی خاص به دلیل حساسیت فوق العاده ای که دارند از آن عمل ابراز نارضایتی نموده یا آسیب ببینند. سؤالی که در این خصوص مطرح می شود این است که آیا حساسیت فوق العاده شخص یا مال می تواند موجب مسؤولیت و یا در مقابل موجب برائت از مسؤولیت گـردد ؟ در پاسخ باید گفت که یک شخص نمی تواند از حساسیت شخصی خودش یا اموالش سودی ببرد . عملی که یک شخص عادی را پریشان و مشوش نمی‌کند، تنها به دلیل حسـاسـیت نا متعارف خواهـان یـا مال وی مزاحمت تلقی نمی شود.
در پرونده Kilvert (1889) v. Robinson ، مدعی در طبقه همکف ساختمان های مدعی علیه ساکن شد و از آن برای انبار کردن کاغذ بسته بندی استفاده می‌کرد. گرمای به وجود آمده توسط فرآیند تولیدی مدعی علیه به کاغذ ها آسیب رساند. دادگاه اعلام نمود که این خسارت بیشتر به دلیل حساسیت کاغذ بوده است نه به دلیل فعالیتهای مدعی علیه و مزاحمتی وجود ندارد.
در پروندهYorkshire Electricity Board(1965) v. Bridling ton rely co، کابل های برق هوایی مدعی علیه با انتقال امواج از دکل تقویت کننده تلویزیونی تداخل داشت. شکایت مدعی رد شد چون فعالیت های او حساس فرض شد و دریافت امواج تلویزیونی به عنوان یک عملکرد اوقات فراغت کم ارزش برای کار برانش تلقی و در نتیجه مورد حمایت قرار نگرفت.
در پرونده Hunter v. Canary Warf (1996) ، مدعی و دیگران ادعای خسارات ناشی از مزاحمت به دلیل اختلال ایجاد شده در دریافت امواج تلویزیونی آنها توسط مدعی علیه با ساختن یک ساختمان بلند در یک ناحیه شرکتی داشتند که محدودیت های شهرسازی را کاهش داده بودند. دادگاه رأی داد که این مورد دارای قابلیت یک مزاحمت عمومی یا خصوصی نمی باشد زیرا ساخت یا وجود یک ساختمان در خط دید بین یک فرستنده تلویزیونی و دیگر املاک قابل دعوی به عنوان اختلال در استفاده و بهره برداری از زمین نمی باشد ، همانطور که افت منظره تصویری ایجاد شده توسط یک ساختمان بلند چنین نیست و مزاحمت تلقی نمی- شود .
ولی در پرونده Mckinnon industries ltd v. Wacker (1951) ، کارخانه مدعی علیه دی اکسید سولفور منتشر می‌کرد که به ارکیده های رشد یافته تجاری مدعی خسارت وارد می نمود. چون این اختلال ( دی اکسید سولفور منتشر شده ) باعث خسارت به گیاهان غیر حساس نیز شده بود مدعی قادر بود که کل خسارت را، از جمله خسارت وارده به ارکیده های حساس نیز مطالبه نماید.
2-5- تداوم عمل مزاحمت آمیز ( مدت زمان )
قاعده کلی این است که یک حادثه به تنهایی مزاحمت تلقی نمی شود و خواهان باید نشان دهد که درجه‌ای ا
ز تکرار عمل خلاف وجود داشته است . در پرونده Bolten (1950) v. Stone یک توپ از زمین کریکت به بیرون پرتاب شد و به خانمی آسیب رساند که وی مبادرت به طرح دعوای مزاحمت علیه خواندگان نمود. در این پرونده ثابت شد که در طول 35 سال فقط 6 بار توپ به بیرون زمین پرتاب شده است در نتیجه دادگاه اعلام نمود که این مورد به تنهایی برای اینکه این عمل از مصادیق مزاحمت شناخته شود کافی نیست.
سؤالی که در اینجا مطرح می شود این است که اگر شخصی مدت زمانی طولانی در عمل به کسب و کاری مشغول بوده و شکایت مزاحمت علیه او طرح نشده باشد و پس از آن شخصی برای اولین بار دعوای مزاحمت علیه او اقامه نماید آیا شخص می تواند با استناد به مرور زمان از خود دفاع نموده و به مزاحمت خویش ادامه دهد؟ پاسخ این سؤال را می توان در رأی پرونده ذیل یافت.
در پرونده Hall( 1838) v. Bliss ،مدعی علیه از کارخانه پیه آب کنی خود برای ساختن شمع استفاده می‌کرد. مدت سه سال از این کارخانه بوهای مزاحم متفاوت بر می خاست. سپس مدعی نزدیک آنجا آن اقامت گزید و(علیه خواهان اقامه ی دعوای مزاحمت نمود ) دادگاه اعلام نمود که مزاحمت وجود دارد واینکه مدعی به محل مزاحمت آمده است دفاع محسوب نمی شود .

2-6- اثبات خسارت
اثبات خسارت در دعوی مزاحمت یک عنصر اساسی است.مزاحمت تنها در صورتی قابل طرح است که سبب ورود خسارتی به منافع خوانده باشد. این الزام مسلما در صورتی توجیه خواهد شد که مزاحمت سبب خسارتی مادی به ملک خواهان شود و این خسارت همیشه غیر متعارف باشد.

فصل دوم:

مبانی، منابع و ارکان مسؤولیت مدنی ناشی از مزاحمت و ممانعت از حق در حقوق ایران و کامن لا

فصل دوم : مبانی ، منابع و ارکان مسؤولیت مدنی ناشی از مزاحمت و ممانعت از حق

مبحث اول : مبانی ، منابع و ارکان مسؤولیت مدنی ناشی از مزاحمت و ممانعت از حق در حقوق ایران

گفتار اول : مبانی مسؤولیت مدنی ناشی از مزاحمت و ممانعت از حق در حقوق ایران
در هر مورد که شخص موظف به جبران خسارت وارده به دیگری باشد در برابر او مسؤولیت مدنی دارد. لذا مسؤولیت مدنی وقتی محقق می شود که شخص در برابر دیگری جوابگو باشد زیرا از لحاظ حقوقی عاقلانه نیست که شخص در برابر خودش مسؤول باشد . به طور مثال : در خصوص رانندگا نی که در اثر بی‌احتیاطی تصادف کرده و موجب وارد آوردن خساراتی به خود می‌شوند، مسؤولیت مدنی محقق نمی شود ، زیرا مسؤولیت مدنی در مواردی به وجود می آید که یکی عامل زیان و دیگری زیان دیده باشد.
تعریف دیگری نیز از مسؤولیت مدنی به عمل آمده است به این شرح که:«مسؤولیت مدنی هنگامی به وجود می آید که کسی ملزم به ترمیم نتایج خسارتی باشد که به دیگری وارد آمده است ».
در این گفتار به بررسی مبانی نظری وفقهی مسؤولیت مدنی می پردازیم:
الف- مبانی نظری
1- مبانی نظری مسؤولیت مدنی
در خصوص مبنای مسؤولیت مدنی نظریه واحدی وجود ندارد و نظرات متفاوتی در این خصوص توسط حقوقدانان ارائه شده است که به اهم آنها اشاره می شود :
1-1- نظریه تقصیر
به موجب این نظریه مبنای مسؤولیت مدنی تقصیر است و رفتار اشخاص به طور جداگانه مورد ارزیابی قرار می گیرد مطابق این نظریه تنها دلیلی که می تواند مسؤولیت شخص را نسبت به جبران خسارت توجیه کند وجود رابطه علیت بین تقصیر او و ضرر می باشد.
لذا در مسؤولیت مبتنی بر تقصیر عملکرد شخص را با رفتار عادی و متعارف و عمل اشخاص محتاط مقایسه و چنانچه خوانده دعوی مسؤولیت مدنی مرتکب تقصیر نشده و احتیاط های لازم را رعایت نموده باشد ملزم به جبران خسارت نخواهد بود .

تقصیر به معنای وسیع کلمه در امور حقوقی و کیفری مفهوم مشترکی داشته و عبارت است از : رفتار خلاف اخلاقی که قانون آن را منع می کند.
این رفتار خلاف اخلاق به صورت اشکال مختلف از جمله تخلف از قرار داد یا خارج از قرارداد و یا به صورت عمل فاقد مجوز جلوه می کند.

حقوق عمومی تقصیر را طور دیگری می نگرد . به طوری که از نظر حقوق عمومی ممکن است تقصیر بر خلاف اخلاق نباشد مانند پناه دادن دشمن مجروح در زمان جنگ .
مطابق ماده 953 ق. م. «تقصیر اعم است از تعدی و تفریط» و مطابق ماده 951و952 همان قانون تعدی عبارت است از: «تجاوز نمودن از حدود اذن یا متعارف نسبت به مال یا حق دیگری و تفریط عبارت است از : « ترک عملی که به موجب قرارداد یا متعارف برای حفظ مال غیر لازم است » .
مطابق نظریه مذکور ، فعل وارد کننده زیان در صورتی موجب مسؤولیت مدنی است که فاعل مرتکب خطا شده باشد و خطای مذکور ممکن است ناشی از بی احتیاطی بوده و یا عمد باشد.

دانلود پایان نامه
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

لذا آثار و نتایج نظریه مذکور را می توان به شرح زیر خلاصه نمود :
1- زیان دیده باید تقصیر زیان رساننده را اثبات نماید.
2- باید به علت تقصیر زیانی متوجه زیان دیده شده باشد
3- بین تقصیر و زیان وارده رابطه سببیت وجود داشته باشد
از لحاظ تاریخی نظریه تقصیر از مبانی سنتی مسؤولیت مدنی بوده و در حقوق کلیسایی و حقوق انگلستان، فرانسه و اسلا م مبنای اصلی مسؤوولیت مدنی است .
ماده 1 قانون م.م. نیز قاعده کلی مسؤولیت مدنی مبتنی بر تقصیر را پذیرفته است . به موجب ماده مذکور: «هر کس بدون مجوز قانونی عمدا یا در نتیجه بی احتیاطی به جان یا سلامتی یا مال یا آزادی یا حیثیت یا شهرت تجارتی یا به هر حق دیگری که به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده لطمه‌ای وارد نماید که موجب ضرر مادی یا معنوی دیگری شود مسؤول جبران خسارت ناشی از عمل خود می باشد» .
علیرغم نقش برجسته ای که تقصیر در مسؤولیت مدنی ایفا می‌کند مطالعه تحول مسؤولیت مدنی نشان می دهد که تقصیر در حقوق معاصر به عنوان تنها مبنا و یا حتی مبنای اصلی مسؤولیت مدنی به شمار نمی‌رود و

پاسخی بگذارید

بستن منو