معرفی بازی Polysphere؛ چگونه یک اثر فوق‌العاده را همچنان عالی نگه داریم؟
An abundance of arrows flowing in a sea of change.

معرفی بازی Polysphere؛ چگونه یک اثر فوق‌العاده را همچنان عالی نگه داریم؟

پالیسفیر (Polysphere) حق انتخاب رو به خود بازیکنا داده؛ همون قدر که می تونه فوق العاده و یکی از پیشنهادی ترین بازیای امسال باشه به همون اندازه هم می تونه روی اعصاب مخاطبینش راه بره. همه چیز بستگی به این داره که بازیکن اولین پیش نیاز تجربه عناوین کچ اپ (Ketchapp) رو رعایت می کنه یا نه.

اگه رعایت بشه، Polysphere به همون تجربه ای تبدیل می شه که بعد از عناوینی مثل KAMI 2 و Shadowmatic به دنبالش بودیم. اگه هم کاربر اهمیتی نده بازی حکم فیلمی لذت بخش رو پیدا می کنه که لابه لایش تبلیغ پخش شده و اون قدر این کار تکرار می شه که از اواسطش به بعد دیگه بیخیال تماشایش میشین.

Polysphere فوق العاده س به خاطر آرامشی که در گیم پلی اون حل شده، پازلا هیچوقت تلاش ندارن خیلی سخت باشن و نکته اینجاس با اینحال مسئله بازم حل کردن شون طعمی سرگرم کننده و لذت بخش به مخاطب میده. در واقع هسته اصلی گیم پلی اون قدر خوب از آب درآمده که تونسته ریتم جذابیت پازلا رو با تموم سادگی شون حفظ کنه.

در تموم مرحله های Polysphere قطعه های جور واجور یه شکل پراکنده شدن و تنها وظیفه بازیکن اینه تا با حرکت ۳۶۰ درجه، کاری کنه که این قطعه ها کنار همدیگه قرار گرفته و شکلی که بازی خواسته پیدا شه؛ کافیه انگشت رو روی صفحه گذاشته و جسم رو بچرخونین تا در آخر به شکل پایانی برسین. مثل پازلی که جای پیدا کردن مکان تک تک قطعاتش حالا همه رو با هم باید جاسازی کنین.

البته در نگاه اول ممکنه همه چیز شانسی به نظر می رسه، دست کم در دقایق اولیه Polysphere من اینجور احساسی داشتم. پس تنها شکل رو می نچرخوندم تا در آخر به زاویه مناسب برسم. اما نکته اینجاس که سازنده با دو ویژگی هوشمندانه تا حدی تونسته عنوانش رو از یه اثر به طور کامل شانسی دور کرده و کمی فکر رو چاشنی کار کنه تا بازی بازم لذت بخش باشه.

یکی از اونا به ظاهر و شمایل همون قطعه های تشکیل دهنده جسم پایانی برمیگرده. این قطعه ها به شکلی طراحی شدن که خیلی وقتا می تونین حدس بزنین اگه کدوم یکی کنار هم قرار بگیرن، شکل پایانی کامل می شه. پس با دید بازتری شکل رو می چرخونید. از طرفی نوع رنگ بندی اونا هم کار بازیکنا رو واسه پیدا کردن زاویه مناسب ساده تر کرده.

به کار گیری ایده Low Poly واسه گرافیک و حضور یه موسیقی متن ساده، بازی رو آرامش بخش تر کرده.

اما این از قسمت فوق العاده Polysphere، بخش بد بازی کجاس؟ تبلیغاتی که نمایش میده. تازگیا یه سیستم درآمدی عجیب به جون بازیای گوشی افتاده و خیلی از سازندگان معروف مثل کچ اپ یا Voodoo ازش استفاده می کنن. در این سیستم درآمدی، بازیکنا با پرداخت ماهیانه پولی می تونن به فایده هایی رسیده و تبلیغات رو حذف کنن.

البته می تونین اونو ندیده بگیرین ولی در این صورت، اگه آنلاین باشین هر از چندگاهی تبلیغاتی به نمایش در میاد. Polysphere از همین سیستم استفاده کرده و چون می خواد آرامش بخش باشه، این تبلیغای گاه و بی گاه مثل یه مزاحم تاثیر منفی زیادی روی تجربه مخاطب میذاره. دلیل اینکه بازی با تموم جذابیت هاش نتونسته نمره خیلی از کاربران بگیره، به همین خاطره.

پس حرف هامون رو با جواب به سوال تیتر به پایان می رسانیم: چیجوری یه اثر فوق العاده رو بازم عالی نگه داریم؟ Polysphere خیلی راحت یکی از بهترین بازیای آرامش بخش گوشی بوده و اگه می خواین آسیب ای به این تجربه فراموش نشدنی وارد نشه، قبل از ورود به بازی حتما اینترنت رو خاموش کنین.

Polysphere

  • Polysphere
  • قیمت: رایگان با پرداخت درون برنامه ای
  • سازنده: Playgendary
  • سیستم عامل: iOS و اندروید
  • حجم: ۲۵۲٫۸ / ۵۲ مگابایت

دانلود

پاسخی بگذارید

بستن منو