قدرت های اصلی در صنعت شارژ بی سیم کدام هستند؟
Communication bubbles are connected each other with colorful arrows on blackboard. It symbolize social media, and communication between people.

قدرت های اصلی در صنعت شارژ بی سیم کدام هستند؟

الان نمی دونیم که چه تعداد از کاربران موبایل علاقمند به به کار گیری تکنولوژی شارژ بی سیم هستن و با در نظر داشتن تعداد کم دستگاه هایی که از اون پشتیبانی می کنن و این حقیقت که جنگ واقعی بین دو استاندارد اصلیه، کاربران این وسط گیر افتادن. (باید دید شرکتای مخابراتی طرف کدوم طرف رو می گیرن، معمولا وزن زیادی در گسترده شدن تکنولوژیای جدید دارن.)

شمام حتما می خواین بدونین که اصلا استانداردهای فعال در این مورد چیستند و چیجوری ان و کدوم یکی احتمال پیروزی پایانی در این میدون بزرگ تکنولوژیک رو دارن. از A4WP گرفته تا PMA و مشهورترین اونا که Qiه.

در ادامه مطلب با سایت ما همراه باشین تا خیلی گذرا به رقبای سه گانه بپردازیم. بعدا در مقاله ای جداگونه، به خود تکنولوژی شارژ بی سیم هم می پردازیم.

 

Alliance for Wireless Power

A4WP یکی از سازمانای فعال در این عرضه س که از تکنولوژی شارژی به نام رزنس (Rezence) استفاده می کنه. این تکنولوژی براساس شدید شدن مغناطیسیه و از پایه مخالف روش شارژ القایی که رقبا ازش استفاده می کنن.

رزنس رو به عنوان "نسل بعدی" تکنولوژی شارژ بی سیم جا میزنن. با به کار گیری شدید شدن مغناطیسی امکان شارژ چند دستگاه به طور همزمان، شارژ بی سیم بهتر از اون طرف لایه ها (چیزایی مثل کتاب و پارچه) در فاصله چند سانتی متری، و همین طور شارژ با وجود اشیای فلزی در محیط، جفت و جور می شه.

A4WP این برتریا رو ایجاد کننده شارژ بی سیم در زندگی واقعی (آشپزخانه و محیطای دیگه) می دونه. رزنس با به کار گیری ارتباطات دامنه نزدیک، به خصوص بلوتوث ۴، به شکل دادن "مناطق شارژ هوشمند" می پردازه و چیزای مهم سخت افزاری رو دست کم می کنه.

الان، A4WP بیشتر از هر چیز یه سری مشخصاته، نه یه استاندارد، چون هنوز سازمانای استاندارد اونو به رسمیت نشناخته ان.

از بین ۳ استاندارد موجود، A4WP فعلا آخر از همه س. با این حال شرکای بزرگی داره و میشه از بین شون اینا رو نام برد: کوالکام، مدیاتک، اینتل، ال جی، اچ تی سی، سامسونگ، و دویچه تلکام؛ در کل ۱۰۰ شرکت در کنار A4WP قرار گرفتن.

فعلا کاربرده های A4WP بیشتر تجاری هستن، نه اجناس مصرفی. احتمال کمی هست که اونو در تلفنای هوشمند ببینیم و به خاطر همین هم A4WP با PMA تفاهمنامه استفاده کرده تا مشخصات شارژ بی سیمش رو با اون کامل کنه.

 

Power Matters Alliance

 

اگه Powermat رو می شناسین، پس PMA رو هم می شناسین. با تاسیس در سال ۲۰۱۲ این شرکت تازگیا به خاطر شراکتش با استارباکس تونسته نام خود رو به تیتر رسانه ها تبدیل کنه و قراره ظرف ۱۸ ماه تکنولوژی شارژ بی سیم اون در ۸۰۰۰ فروشگاه استارباکس نصب شه.

شرکتایی که به عضویت این اتحاد در اومده ان کمی بیشتر از A4WP هستن و راهکارهای اونم توانایی استفاده در اجناس عام مصرفی رو دارن. مهمتر از همه اینکه AT&T عضو این اتحاده و این یعنی دست کم کاربران امریکایی که مشترک این شرکت هستن امکان رفتن به سمت راهکارهای حریف رو ندارن. البته داکای شارژ بی سیم AT&T با هزینه اضافه ارائه می شن، نه به رایگان.

الان فقط دو تلفن در امریکا با پشتیبانی از شارژ بی سیم PMA ارائه شده که Kyocera Hydro VIBE و Hydro Icon نام دارن و هر دو شون کالاهایی مقاوم در برابر آب و میان رده در قلمروی اندروید هستن.

جایی که PMA قوی عمل کرده "روش هدف دار جذب" است که در اون کمپانیا در حال جفت و جور کردن پشتیبانی از شارژ بی سیم اون هستن و قراره به این شکل، یه درخواست واقعی از طرف مصرف کننده عامل شکل بگیره. علاوه بر استار باکس، شرکت دوپونت هم در مورد اجناس خود که پوششایی واسه سطوح جور واجور (آشپزخانه و چیزای دیگه ای به جز اینا) هستن، این نوع درخواست رو به جلو می بره.

با اینکه ممکنه تصور کنین PMA تکنولوژی خاصی واسه پیش بردن کارا به سمت مطلوب خود نداره ولی نمیشه نیروی شرکتایی که پشتیبان اون هستن رو ندیده گرفت. در اصل روش هدف دار این شرکت زیرپوستیه.

 

Qi – Wireless Power Consortium

Qi گوریل ۵۰۰ کیلویی صنعت شارژ بی سیمه. با داشتن بیشتر از ۲۰۰ شریک، از جمله ورایزن، نوکیا (مایکروسافت)، و ال جی، Qi استانداردی شده که تا امروز بیشترین پخش جهانی رو به خود اختصاص داده، از داکای شارژ گرفته تا حضور در داخل اتومبیلا.

از دیدگاه صنعتی، Qi هیچ کم از راه هدف دار "دنیای به هم وصل" PMA نداره. هم اینکه وجب به وجب در حال رقابت با PMA در زمینه های مختلفه تا زیرساختای لازم رو گسترش بده. اینو هم به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین پشتیبانی مصرف کننده از اونم خوب بوده.

در واقع شرکت Powermat که از ارائه کنندگان اولین اجناس شارژ بی سیم بود و PMA رو داره، بخشی از تلاشای اولیه واسه استانداردسازی فرمت Qi هم بود. بدیش اینه اختلاف نظرها در مورد اندازه گسترش شارژ بی سیم اتفاق افتاد و Powermat با ترک اون اتحاد واسه خودش PMA رو ساخت و رقابتی جداگونه رو شروع کرد.

 

تفاوتا چیه؟

A4WP که واسه خودش تو یه قلمروی جدا کار می کنه. اما وقتی Qi رو با PMA مقایسه کنیم، می بینیم که هر دو از شارژ القایی استفاده می کنن. فرق اونا در اینه که طول موج Qi بین ۱۰۰ تا ۲۰۵ کیلوهرتز تنظیم شده و طول موج PMA بین ۲۷۷ تا ۳۵۷ کیلوهرتز. به بیان دیگه، روش مورد استفاده یه جوره و بقیه تفاوتا مربوط به دیدگاه های گردانندگان امور.

مورد دیگه که به PMA وزن بهتری میده، داشتن یه فرق رقابتیه و اون "هوشمندی" در خلق محدوده های شارژ بی سیمه. به بیان دیگه اداره کننده سیستم می تونه تعیین کنه که کی و چیجوری از منطقه شارژ استفاده کنه. در عین حال کاربرده هایی واسه پیدا کردن مکانای شارژ بی سیم هم در این روش هست.

 

برنده این رقابت که میشه؟

بر خلاف دیگه جنگایی که در مورد استانداردها اتفاق افتاده و مثلا، بتامکس بهش.اچ.اس باخته، یا HD-DVD به Blu-Ray یا HomeRF به Wi-Fi، خروجی این جنگ مشخص نیس.

با در نظر گرفتن پیشتازی اولیه و پشتیبانای بزرگ Qi شاید این شرکت رو برنده بدونین ولی PMA هم دست خالی به میدون نیامده و همکاری با استارباکس در سالای پیش رو واسه اون یه موفقیت بزرگ میشه.

نکته دیگه توافق PMA و A4WP واسه کامل کردن استانداردهای خود و همکاری بیشتر واسه شتاب بخشی پیشرفت دامنه نفوذ شونه. هم افزایی این نیروها می تونه به رقابتی جدی تر برسه.

در کوتاه مدت، مصرف کننده در این میدون جنگ پریشونی و گیجی می کشه اما شرکتای بزرگی مثل سامسونگ، ال جی، سونی و … عضو تموم این اتحادها هستن و برنده رقابت هر کدوم که باشه، لبه رقابتی خود رو حفظ می کنن.

تنها مشکل اینه که ما در محدوده ای از زمان گیر افتادیم که فقط میشه صبر کرد تا لحظه موعود فرا برسه و یکی از این تکنولوژیا سلطه ای گسترده بر صنعت پیدا کنه.

شما از پایه ایده شارژ بی سیم منطقه ای رو مناسب میدونید؟

پاسخی بگذارید

بستن منو