“رسوایی” یکی دیگر از بمب های ده نمکی + عکس
Elevated View Of Multi Colored Arrows In The Centre Of White Maze

“رسوایی” یکی دیگر از بمب های ده نمکی + عکس

مسعود ده نمکی که این روزا مشغول گرفتن سکانس های پایانی چهارمین فیلم خوده، می گوید: “رسوایی” یه فیلم خاصه و قضاوت ها و حاشیه های به وجود اومده واسه فیلم اشتباهه.

به گزارش آلامتو به نقل از مهر این روزا سکانس های پایانی فیلم “رسوایی” چهارمین کار بلند سینمایی مسعود ده نمکی، نزدیک امامزده صالح فیلمبرداری می شه. فیلمی از کارگردان “اخراجی ها” که با در نظر گرفتن اخباری که تا الان دور و بر اون تا الان شنیده شده است، می تونه یه اثر متفاوت در کارنامه کاری اون باشه. به گفته ده نمکی “رسوایی” با سه گانه “اخراجی ها” به طور کامل متفاوت و داستان اون اجتماعی و در جامعه امروز می گذره.

ملاقات در ابری ترین روز تابستون

یکی از روزای آخر فیلمبرداری که برخلاف روزای گذشته در میونه تابستون هوای تهران به طور کامل ابری و بارانی بود به دعوت روابط عمومی پروژه به پشت صحنه فیلم “رسوایی” رفتیم.

لوکیشن فیلم در تکیه پایین تجریش قرار داره که حجره آقاشریف با بازی محمدرضا شریفی نیا هم در اونجا هستش. اما گروه واسه قرار گرفتن در منزلی پشت امامزده صالح قرار داشتن که قبل از این به گفته شریفی نیا لوکیشن فیلم “خونه بابایی” کیانوش عیاری بوده که این روزا کسی نمی دونه قراره چه اتفاقی واسه اکران اون بیفته.

وارد خونه که می شیم با یه منزل قدیمی تو یه باغ روبرو می شیم که در این روز بارانی بسیار قشنگتر هستش و دلت می خواهد وقتی در تراس اون می نشینی فقط صدای باران و آب رودخانه کنار اون رو بشنوی. انگار از تهران کیلومترها فاصله داری.

امروز الناز شاکردوست یکی از نقش های اصلی این فیلم بازی نداره و محمدرضا شریفی نیا مشغول گریم شدنه. سراغ ایشون می رویم تا از نقش آقاشریف واسه ما تعریف کنه.

البته تعدادی جوون که انگار قراره نقش طلبه رو بازی کنن هم با لباس صحنه از کنار ما می گذرند. محمدرضا شریفی نیا که این فیلم چهارمین همکاری ایشون با ده نمکی حساب می شه درباره این نقش خود می گوید: “اخراجی ها” تم طنز داشت و بیشتر بار قصه روی طنز می چرخید اما “رسوایی” یه کار جدی و واقعا با یه موقعیت متفاوت نوشته شده است. به خاطر همین و قصه جدیدی که داشت به نظرم جذاب اومد.

درگیری میان دو مرد و یه زن

ایشون در ادامه توضیح می دهد: “رسوایی” سه شخصیت اصلی داره و درگیری بین دو تا مرد و یه زنه. که نقش زن رو الناز شاکردوست بازی می کنه. نقش روحانی هم برعهده اکبر عبدیه. من هم در این فیلم نقش یه بازاری فرش فروش رو برعهده دارم که از دوستان این  روحانیه.

شریفی نیا درباره نبود حضورش در نقش روحانی و اینکه چیجوری این نقش رو عبدی بازی کرده است، می گوید: این فیلم قرار بود تاریخ دیگری فیلمبرداری شه که من در اون مقطع درگیر “کلاه پهلوی” بودم. به هر حال باید راکورد اون مجموعه رو هم در نظر می گرفتم. از طرف دیگه نقش روحانی این فیلم عارف وارسته ایه که باید صورت تکیده ای داشته باشه. من باید حدود ۱۰ کیلو واسه این نقش کم می کردم. با در نظر گرفتن نقشی که در “کلاه پهلوی” داشتم این امکان نبود.

ایشون می افزاید: اما بدیش اینه یا حالا خوبیش اینه زمان فیلمبرداری به حالا افتاد.۷ نفر واسه نقش روحانی تست شدن که از بین اونا اکبر عبدی انتخاب شد. شخصیت روحانی که من بازی می کنم شباهت زیادی به حاجی گرینوف داره. خیلی علاقمند نبودم در این نقش بازی کنم. چون یه بار منفی داره و بهتره یه بازیگر به دلیل این بازخورد منفی در مخاطب هر چند وقت یه بار به سراغ نقش های دیگری بره و تغییر بسازه تا تو ذهن مخاطب به یه شکل نقش نبندد.

شریفی نیا درباره تکرار بازی در نقش شخصیت های بازاری می گوید: به تعداد آدم های که در این شهر زندگی می کنن ما نقش داریم. هر بازیگری می تونه نقش متفاوتی از یه بازاری رو بازی کنه. من باور ندارم بازیگر در این نقش ها می تونه کلیشه شه. باید هر بازیگری که هر چند بار که در این نقش ها بازی می کنه به درصد فرق بین آدمها دقت کنه.

شاید در زمان اکران نظرها عوض شه

این بازیگر هم اینکه درباره اکران فیلم “رسوایی” با در نظر گرفتن شرایط این روزای سینمای ایران می گوید: ما فعلا بازی می کنیم و کاری به اکران نداریم. شاید زمان اکران با دیدن فیلم نظرها عوض شه.

ایشون با اشاره به شخصیت های اصلی “رسوایی” عنوان می کنه: سه بازیگر این فیلم که در نقش های اصلی هستن از بازیگران حرفه ای و سرشناس هستن. فیلم جایی واسه بازیگران دیگه نداره. ما در سیما فیلمنامه های محدودی واسه زنان داریم. سینمای ما مردانه س. اما در “رسوایی” قصه بر محور یه زن می چرخد و نقش شاکردوست خاصه.  ایشون هم از عهده این نقش خوب برآمده س. موقعیت خوبی هم واسه ایشون در فیلم ایجاد شده.

شریفی نیا درباره همکاری با ده نمکی می گوید: مهمترین ویژگی کار با ده نمکی متن های ویه. اولین بار که با فیلمنامه “اخراجی ها۱” روبرو شدم احساس کردم متن خوبیه و مردم رو سینمارو می کنه. نگفته هایی از جنگ داره و از طرف دیگه نوع ساختار هم فرق داره. ما این نوع سینما رو در ایران نداشتیم. ده نمکی راه جدید رو باز می کنه و اتفاقا مخاطب خوبی رو هم می تونه به سینما دعوت کنه.

سوژه “رسوایی” سوژه ای ممنوعه س

کامران تفتی یکی دیگه از بازیگران “رسوایی” است که انگار یکی از نقش های اصلی این پروژه حساب می شه. اون هم در محل استراحتگاه گروه تولید قرار داره و مدتیه گریم شده تا جلوی دوربین بره.

ایشون درباره همکاری خود در این پروژه می گوید: پیشنهاد بازی در این فیلم از راه نورالدین گودرزی به من شد. با ده نمکی صحبت کردم. بعد از خوندن فیلمنامه احساس کردم خاصیت فیلم در ایرانیزه شدن این قصه س. طوریکه که اگه بخواین قصه اون رو با یه اثر هالیوودی مقایسه کنین شک نداشته باشین متوجه می شید که قصه اون به طور کامل ایرانیه. البته سوژه “رسوایی” انگار ممنوعه س که کارگردان با جربزه به سراغ اون رفته و انگار ساخت اون خطر داره.

تفتی در رابطه با نقش خود عنوان می کنه: من در این فیلم نقش “جعفر سریش” رو بازی می کنم. اون هدفی داره و چون به اون نمی رسد تغییر وجود می دهد که من اون رو دوست دارم. به نظر من ده نمکی فیلم رو تو ذهن خود ساخته. ما در سرکار با استوری برد خاص و یا دکوپاژ نوشته شده ای روبرو نیستیم اما تکلیفمان مشخصه. ایشون حساسیت خاصی روی دیالوگ ها داره به همین چیزی به اسم بداهه نداریم. فیلمنامه چارت مشخصی داره. مردمی در فیلم به تصویر کشیده می شن که زیر خط فقر هستن. در این فیلم ده نمکی اندیشه ای تازه ای رو به نسبت فیلم های قبلی خود به نمایش می گذارد.

کاراکتری خشن از مجید سوزوکی

ایشون هم اینکه درباره نوع گریم خود که شباهت هاش به شخصیت مجید سوزوکی عنوان می کنه: شخصیت جعفر مابه ازا خارجی داره. مجید سوزوکی شاید بعدا در “اخراجی ها۲” می شه، حسام نواب صفوی. اما قبل تر ایشون شاید جعفر باشه. کسی که تعادل رو رعایت نمی کنه. این کاراکتر صورت خشن مجید عاشقه و من این اختلاف رو دوست دارم. زمان های قدیم نقش مجید سوزوکی رو خوب بازی کرده. جعفر از قشریه که من اونا رو می شناسم چون در منطقه ای که از اونجا اومده زندگی کردم و حتی دوستائی دارم.

تفتی درباره حضور در این نقش توضیح می دهد: من خودم این نقش رو قبول کردم. من بازیگرم و نباید با در نظر گرفتن حرفه ای که دارم به جناح بندی ها توجه کنم. من در کارنامه کاری ام فیلم دیگری هم دارم که وقتی به من بازی در اون پیشنهاد شد خیلی ها گفتن که نروم و ممکنه حضور در اون فیلم باعث شه افراد دیگری با من کار نکنن و انگار می خواستن منو بترسونن. باید بگم که من غیر از خدا از هیشکی دیگه نمی ترسم. واسه من فرق به قیمت خون دل به دست آمده.

ایشون می افزاید: من در این فیلم بیشتر با شریفی نیا و شاکردوست بازی دارم. خیلی گروه خوبی داریم و همه تلاش می کنن یه فضای سالمی به وجود بیاد. اقبال اندیشه عمومی برام در این فیلم مهمه. ما همه با قلب مون واسه این فیلم کار می کنیم.

تفتی در آخر تاکید می کنه: اگه از امامزاده یحیی در سال های گذشته قیصر بیرون میاد اما حالا در سال ۹۱ از همون جا یه قیصر دیگه میاد البته در هیأت یه زن. فرقش اینه که قیصر امروز اونقدر شرایطش تغییر کرده که اگه سیلی در صورتش بزنن سرش رو پایین می اندازد. الناز شاکردوست این نقش رو خوب اجرا کرده و با وسواس کار می کنه.

 

صحبت با دو بازیگر نقش اصلی فیلم تموم می شه. اکبر عبدی بازیگر محبوب سینما هم واسه نقش روحانی گریم شده. اون با چهره ای متفاوت در میان عکاسان قرار می گیرد اما تمایلی به گفتگو نداره و به همراه دیگه عوامل راهی لوکیشن اصلی فیلم همون تکیه پایین تجریش می شه.

ما هم به محل قرار گرفتن گروه فیلمبرداری می رویم. تکیه در کوچه های باریک پشت امامزاده صالح قرار داره که به طور کامل بافت قدیمی اون مشخصه. در تکیه چند حجره فرش فروشی قرار داره که یکی از اونا باعنوان حجره فرش الغدیر واسه آقاشریف “رسوایی” است.

گروه مشغول فیلمبرداری هستن و در وسط تکیه چند تخت سنتی قرار داره که عوامل دیگه گروه مثل مجید میرفخرایی طراح صحنه و لباس، اسماعیل خلج و اسدالله یکتا دیگه بازیگران فیلم در گوشه ای از اون نشسته ان. مردم علاقمند به سینما هم از اونجا در حال عبور هستن و هر کدوم از اونا چند دقیقه ای می ایستند و درباره فیلم سوال می کنن. بعضی ها با تفتی و یه سری های دیگه با اسدالله یکتا صحبت می کنن و از سختی کار می می گن.

یکی از پلان ها گرفته می شه و مسعود ده نمکی به همراه فرشاد گل سفیدی مدیر فیلمبرداری به بیرون از حجره می آیند. در این سکانس عبدی، شریفی نیا و خلج بازی دارن.

ده نمکی کارگردان “رسوایی” درباره قصه فیلم که حاشیه هایی چون ممنوعه بودن داره، می گوید: من در این فیلم اتفاق های واقعی رو که واسه بعضی از چهره های خاص و عرفا افتاده رو با بضاعت سینما ترسیم می کنم. قصه ها ناشنیده نیس؛ بلکه تعدادی از اونا بوسیله روحانیون در بالای منبرها تعریف شده. به خاطر همین قصه ممنوعه ای قرار نیس بیان شه.

ایشون می افزاید: شخصیت های اصلی فیلم یه زن و دو مرد هستن. مابقی هم مکمل ها رو شکل میدن. قصه این فیلم در دوران امروز میگذره. شاید قصه این فیلم واسه مردمی که از پشت شیسشه های دودی جامعه رو می بینن قابل لمس نباشه اما واسه مخاطبان فیل های من قابل درکه. اتفاقات در فیلم “رسوایی” در جامعه امروز ساری و جاریه. آدم هایی که به خاطر فقر دچار استیصال می شن و در امتحان قرار می گیرند. فیلم نگاه منتقدانه داره.

ده نمکی درباره شباهت این فیلم با مستند فقر و فحشا می گوید: به فقر شاید اما اونا به فحشا نمی رسند. “رسوایی” یه فیلم خاصه. قضاوت ها و حاشیه های به وجود اومده واسه فیلم اشتباهه.

ایشون در رابطه با حضور اکبر عبدی در نقش روحانی عنوان می کنه: من محبوب ترین بازیگر رو واسه این نقش انتخاب کردم که از درست ترین انتخاب ها هستش. بهتره کسائی که درباره نقش ایشون صحبت کردن اول به پیام فیلم توجه کرده و بعد قضاوت کنن. واسه من فعلا ساخته شدن فیلم مهمه. بعد از مراحل فنی به زمان اکران فکر می کنم.

نمی خواهم فیلمم بی مخاطب باشه

ده نمکی با اشاره به مضمون و فضای “رسوایی” می گوید: این فیلم جدیه و درون مایه طنز هم نداره. من فکر می کنم مخاطبان حرف های خودشون رو در فیلم می بینن. همونطور که می دونین مستندهای من مثل “فقرو فحشا” و “کدوم استقلال، کدوم پیروزی” با استقبال زیادی روبرو شدن. امیدوارم مخاطبان نگرانی های خود رو در “رسوایی” ببینن و این فیلم به اندازه دیگر آثار جدی سینما مخاطب داشته باشه. من نمی خواهم فیلمم بی مخاطب باشه مثل کسائی که با بودجه های دولتی فیلم می سازند و مخاطب براشون مهم نیس. من واسه این فیلم وارد مقایسه با “اخراجی ها” نمی شوم. چون اون کار کمدی بوده.

ایشون درباره حاشیه های این فیلم توضیح داد: موج منفی درباره این فیلم رو هم بعضی از هم صنفی های من و جریان های رسانه ای راه انداخته ان. که بعضی از اونا بر می شه به نگاه اعتقادی و شخصیت من. اما واسه من مهم اینه که فیلمم رو بسازم و مخاطب هم با اون رابطه برقرار کنه.

ده نمکی در رابطه با اکران “رسوایی” عنوان می کنه: شاید اولین نمایش فیلم در جشنواره و یا در اکران عمومی باشه. هنوز تصمیمی در این رابطه ندارم.

ایشون در آخر درباره شخصیت روحانی فیلم توضیح می دهد: مخاطب این شخصیت رو باور می کنه. تک تک دیالوگ ها برآمده از احادیث و بزرگانه. تلاش کردم نوع بازی و گویش ها براساس شخصیت های واقعی باشه و انگار ادا نیس. به خاطر همین عبدی مجبور بود یه سری از طنازی های خود رو کنار می گذاشت. اون در این مدت حتی از فضای زندگیش جدا شد. شخصیت ایشون مربوط به هیچ روحانی خاصی نمی شه و ویژگی جمعی از عرفا هستش.

وقتی ما تکیه پایین تجریش لوکیشن فیلم رو ترک می کنیم چند ساعت از ظهر گذشته س و گروه کار رو تعطیل می کنن تا نهار بخورند. وقتی از بین مردم علاقمند می گذریم مشخصه خیلی از اونا منتظرن تا این فیلم رو در پرده سینما ببینن.

 

noindex

پاسخی بگذارید

بستن منو