دانشگاهی : نقش توسعه انسانی در کارآیی و اثربخشی فرآیندها

دانشگاهی : نقش توسعه انسانی در کارآیی و اثربخشی فرآیندها

  • Post author:
  • Post category:علمی

 

۱- ترکیب نگاه مفید بودن و تاثیر در چگونگی کار :

واسه اینکه پروسه های کاری و سازمانی به شکل مطلوب و بهره وری انجام شه نیازمند اینه که کاربران پروسه ها به شکل مناسب و مطلوبی کارآیی و تاثیر پروسه ها رو با همدیگه ترکیب کنن‏، واسه این کار چیزی که مهمه ایجاد نگاه تلفیقیه ، اگر کارکنان فقط به کارآیی پروسه ها توجه کنن محور توجه پروسه ها شده و تحقق هدفا کمتر روش زوم شده و وقتی که تاثیر ملاک عمل باشه پروسه ها کمتر مورد توجه و بازنگری قرار میگیره. بر این پایه مجهز شدن به نگاه ترکیب کارآیی و تاثیر پروسه ها موجب می شه که بهره وری پروسه ها زیاد شده و در نتیجه رضایت فردی و سازمانی بهتر انجام بشه. یکی از بحث هایی که در سازمان منتهی به تولید کیفیت همیشگی شده توجه به پروسه های کاریه‏ . ترکیب نگاه کارآیی و تاثیر پروسه ها نیازمند آموزش بوده و کارکنان سازمانی باید در این مورد پرورش پیدا کنن. یکی از ابعاد پیشرفت منابع انسانی در پیشرفت کیفیت اینه که کارکنان یاد بگیرن باهمَ به کارآیی واثربخشی پروسه ها توجه و تناسب مناسب و منطقی بین اونا برقرار کنن(دعایی،۱۳۷۴).‏

 

 

 

 

۲- ایجاد مهارت حذف حرکات و فرآیندای زاید کاری:

یکی از ابعاد پیشرفت یافتگی فردی و سازمانی اینه که فرد و سازمان همیشهَ به فکر حذف حرکات و پروسه های زاید سازمانی باشن و از این روش راه رسیدن به اهداف سازمانی رو کوتاهتر کنن. واسه مجهز

شدن به مهارت حذف حرکات و پروسه های زاید نیازه که قدرت شناخت کارکنان رو تقویت و آموزشای نیاز به افراد داده شه. حذف حرکات و پروسه های زاید منتهی به منطقی تر شدن فعالیتا شده و سازمان چابک می شه. منطقی کردن سازمان از منطقی کردن دولت سر میگیره و این موضوع به اندازه ای مهمه که پروسه تغییر به شکل ۷برنامه و ۴۰ طرح ملی در دستور کار دولت قرار گرفته و این برنامه ها شامل منطقی کردن اندازه دولت ، تغییر در ساختارهای سازمانی دولت، تغییر در نظامای مدیریتی، تغییر در نظامای استخدامی ، آموزش و بهسازی نیروی انسانی دولت، اصلاح پروسه ها ، روشای انجام کار، پیشرفت فناوری اداری و پیشرفت و حفظ کرامت مردم در نظام اداریه. اهداف و برنامه نامبرده وقتی تحقق پیدا میکنه که نیروی انسانی متخصص و پرورش یافته وجود داشته باشه یعنی اصلاح پروسه ها و حذف حرکات زاید نیازمند پرورش منابع انسانیه(روشنی اصل،۱۳۹۱).

۳- مهارت ترکیب نگاه پروسه مدارو نتیجه مدار در سازمان

دیدگاه پروسه مدار اگه به شکل مناسب به پروسه ها توجه کنه پذیرفته و مقبوله ولی اگه به صورت افراطی بر پروسه ها تاکید کنه از تولید کیفیت غافل می شه، دیدگاه پروسه مدار اصالت رو به پروسه های کاری ‏، فکری میده ولی نتیجه مطلوب کمتر بدست میاد.

در دیدگاه نتیجه مدار به قیمت ندیده گرفتن پروسه های فکری و کاری نتیجه کیفیت مورد توجه قرار میگیره و مسلمه که نتیجه بدون پروسه به دست نمیاد و یا شکل نمی گیره، با در نظر گرفتن دیدگاه های

نامبرده منطقی و مناسب اینه که دیدگاه های نامبرده به شکل مناسب و با تعریف معیارهای مناسب با همدیگه ترکیب شن. ترکیب دیدگاه های نامبرده ، خود به خود وجود نمیاد بلکه آدمای سازمانی با

آموزش و پیشرفت یافتگی می تونن اون رو ایجاد کنن ، براین پایه لازمه کارکنان سازمان در تموم سطوح سازمانی به این مهارت مجهز شن(خوشبختی،۱۳۸۶).

 

۴- مهارت مدیریت و نظارت بر گلوگاهای بحران زا در پروسه های کاری و سازمانی:

بعضی از مواقع تاثیر و کارایی پروسه ها تحت اثر بحرانایی که به وجود میاد کم میشه ، مثلا توقف خط تولید به صورت غیرمعمولی ، بروز حوادث به وجود اومده توسط کار، بروز آلودگیا، غیراستاندارد شدن روند کار از جمله عواملی هستن که به شکل فرآیندی اثر نامطلوبی بر تاثیر و کارآیی داره. بحران مرحله پیچیده ای از یه کار که یه اتفاق از اون عبور می کنه و یا وضعیتی که در اومدن از اون مشکله،‏ هستش  ، در بحران نظم سیستم اصلی یا قسمتایی از اون دچار اختلال می شه و پایداری اون به هم می خوره و به بیان دیگه بحران وضعیتیه که تغبیری یهویی تو یک یا چند قسمت از عوامل متغیر سیستم به وجود میاد. بحرانای سازمانی به وجود اومده توسط بد عمل کردن پروسه های سازمانیه یعنی وقتی که کارای جور واجور براساس استانداردهای خود انجام نشه ، بحران شکل میگیره.

مدیریت و نظارت بر بحرانای سازمان وقتی شدنیه که بشه گلوگاهایی که در پروسه ها بحران زا هستن رو شناخت و بر اونا کنترل و مدیریت لازم رو داشت.

نظارت بر گلوگاهای فرآیندی نیاز به شناخت و آموزش داره یعنی کارکنان سازمان باید یاد بگیرن که چیجوری گلوگاها رو تشخیص و متناسب مهم اونا وقت و انرژی صرف کنن، سرشکن کردن انرژی ، فکر و کار واسه گلوگاها کاریه که نیاز به رشد داره و در این مورد لازمه کارکنان از راه آموزشای رسمی و غیررسمی به پیشرفت یافتگی لازم برسن(صابر معاش وکوثری،۱۳۹۱).