پایان نامه : اعلامیه جهانی حقوق بشر

No Comments

که قانون تعیین می‌کند قلمرو آزادی فرد تا کجاست. فرد چه می‌تواند بکند و چه نمی‌تواند یا به اصطلاح حقوق،‌ فرد در برابر دیگران چه حق و امتیازی دارد و او در برابر دیگران چه تکلیفی به عهده دارد، بدین سان هر یک از اعضای جامعه به نظمی می‌پیوندند و از آن برخوردار می‌شوند که لازمه زندگی اجتماعی است و اینجاست که قلمرو آزادی واقعی(آزادی قانونی) از ولنگاری، اباحی‌گری و بی‌بندوباری متمایز و جدا می‌شوند و آزادی با مفهوم قانون پیوند می‌خورد و قانونی مد نظر قرار می‌گیرد که منطبق با حقوق طبیعی باشد قانونی که در یک کشور آزاد و دموکراتیک مبتنی بر تفکیک قوا شکل می‌گیرد و بیان اراده عموم ملت است.
آزادی‌های عمومی عبارتند از مجموع حقوقی که برای افراد، نوعی استقلال و خودسامانی در زمینه‌های مختلف زندگی فردی و اجتماعی تأمین می‌کند و این حقوق از لحاظ رشد شخصیت انسانی و اعتلای مقام و ارزش انسانی ضروری شناخته می‌شود.
پروفسور ریورو، دو عنصر را داخل در مفهوم و تعریف آزادی می‌داند یکی عنصر مادی، یعنی تأمین نوعی استقلال و توانایی برای فرد در مشیت زندگی فردی و اجتماعی از قبیل آزادی رفت و آمد و گزینش مسکن، مصون بودن از هرگونه تعرض و تجاوز نسبت به جان و مال، ابراز عقاید و افکار، شرکت در اجتماعات و زندگی سیاسی. دیگری عنصر سازمانی یعنی اینکه قانونگذار آزادی مزبور را به رسمیت بشناسد و مورد حمایت مؤثری قرار دهد. پروفسور ریورو می‌گوید: «آزادی‌های عمومی توانایی‌هایی هستند که به موجب آنها انسان در زمینه‌های مختلف زندگی اجتماعی اعمال و رفتار خویش را انتخاب و اختیار می‌کند و این توانایی‌ها به وسیله حقوق موضوعه، که آنها را از حمایت مستحکمی برخوردار می‌کند،‌ شناخته می‌شوند و سازمان می‌یابند.»(ریورو،1977،ص15)
باید افزود، حد آزادی، عدالت است؛ آزادی نامحدود، نوعی ظلم و بی‌عدالتی یعنی تجاوز به حقوق دیگران است، آزادی معقول،‌ در رعایت عدالت و حقوق دیگران است. در یک جامعه آزاد و دموکراتیک مبتنی بر تفکیک قوا، حدود آزادی و حقوق فرد را قانون معین می‌کند؛ و در یک جامعه دینی احکام دین، زیرا به حکم اینکه پروردگار حکیم و عادل است و به غیر عدل فرمانی نمی‌دهد احکام شرع مبین اعمال انسانی می‌باشد.
2-1-2-1- آزادی در اعلامیه جهانی حقوق بشر
اعلامیه جهانی حقوق بشر دارای یک مقدمه و سی ماده است. مقدمه اعلامیه متضمن یک سلسله مفاهیم و اندیشه‌های بنیادی است که امضاکنندگان اعلامیه، اعتماد و اعتقاد راسخ خود را به آن اعلام داشته‌اند و آنها عبارتند از :

وحدت اعضای خانواده بشری،‌ حیثیت ذاتی انسان(کرامت انسانی) و شناسایی حقوق ناشی از آن(حقوق بشر).
آزادی عقیده و بیان، آزادی از ترس و فقر و به طور کلی استقلال فرد.
حمایت حقوق بشر از راه اجرای قانون(حمایت قانون).
برابری حقوق انسان‌ها و برابری ملت‌ها و دولت‌ها.
توسعه روابط دوستانه بین ملت‌ها.
نویسندگان اعلامیه، وحدت اعضای خانواده بشری(افراد بشر)، کرامت انسانی، شناسایی حقوق ناشی از آن را اساس آزادی، عدالت و صلح در جهان می‌دانند و ظهور جهانی را که در آن، افراد بشر در بیان عقیده آزاد و از ترس و فقر رها باشند، به عنوان بالاترین آمال بشری اعلام می‌کنند.
اعلامیه در سی ماده، حقوق بشر را با وضوح و صراحت کاملی اعلام می‌کند و آنها را برای رشد و پرورش شخصیت انسانی ضروری می‌داند.
مواد 1و 2 اعلامیه شامل چهار اصل اساسی یعنی آزادی، برابری،‌ عدم تبعیض و برادری است که در حقیقت پایه ایدئولوژیکی و روح اعلامیه را تشکیل می‌دهد. ماده 1 اعلامیه چنین می‌گوید: «تمام افراد بشر آزاد به دنیا می‌آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند. همه دارای عقل و وجدان می‌باشند و باید نسبت به یکدیگر با روح برادری رفتار کنند.»
هدف نویسندگان اعلامیه از تأکید بر تساوی حیثیت ذاتی و تساوی حقوق افراد و اینکه همه دارای عقل و وجدان می‌باشند،‌ محکوم کردن هرگونه فکر نژادپرستی، تفوق و برتری‌جویی، تحقیر و کینه‌توزی و ایجاد روح برادری،‌ تعاون و تفاهم در بین افراد و اقوام و ملل جهان است. در تکمیل و تعقیب این هدف، ماده دوم اعلامیه ، با صراحت بیشتر ،‌ کلیه تبعیضات ناشی از نژاد ، رنگ ،‌ زبان ، ‌مذهب و عقیده سیاسی ،‌ وضع
اجتماعی،‌ ثروت و امثال آن را که سبب جدایی و اختلاف در بین افراد می‌شود محکوم می‌کند.
ماده سوم اعلامیه می‌گوید: «هرکس حق زندگی،‌ آزادی و امنیت شخصی دارد.»

ماده چهارم تا چهاردهم اعلامیه متضمن آزادی‌های شخصی از قبیل منع بردگی، شکنجه،‌ مجازات‌های ظالمانه و برخلاف انسانیت و شئون بشری و موهن، حق داشتن شخصیت حقوقی،‌ برخورداری از حمایت برابر قانون در مقابل هرگونه تعرض و تبعیض،‌حق رجوع به دادگاه،‌ مصونیت فردی،‌ اصل برائت، مصونیت فرد در زندگی خصوصی، اقامتگاه و امور خانوادگی و مکاتبات و غیره، آزادی رفت‌وآمد و حق پناهندگی است.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ماده پانزدهم تا ماده هفدهم شامل حق تابعیت، حق تشکیل خانواده و حقوق خانوادگی، حق مالکیت؛ و ماده هجدهم تا ماده بیست و هفتم شامل آزادی فکر، وجدان و مذهب،‌ آزادی سیاسی، آزادی اجتماعات،‌ حق دریافت کار و حق انتخاب کار،‌ حق تشکیل سندیکا و آزادی آموزش‌وپرورش و بهره‌مندی از فواید علم می‌باشد.
ماده بیست‌و‌نهم اعلامیه در مقام تعیین هدف جامعه و حدود حقوق و آزادی‌ها چنین مقرر می‌دارد:
«هرکس در مقابل آن جامعه‌ای وظیفه دارد که رشد آزاد و کامل شخصیت او را ممکن و میسر سازد. هر کس
در اجرای حقوق و استفاده از آزادی‌های خود، فقط تابع محدودیت‌هایی است که به وسیله قانون منحصراً به منظور شناسایی و مراعات حقوق و آزادی‌های دیگران و برای رعایت مقتضیات صحیح اخلاقی و نظم عمومی و رفاه همگانی در شرایط یک جامعه دموکراتیک وضع گردیده است.»
بند 3 از ماده بیست و نهم و ماده سی‌ام اضافه می‌نماید که: «این حقوق و آزادی‌ها در هیچ موردی نمی‌تواند برخلاف مقاصد و اصول ملل متحد اجرا شود و هیچ یک از مقررات اعلامیه نباید طوری تفسیر شود که متضمن حقی برای دولتی یا جمعیتی یا فردی باشد که به موجب آن بتواند هر یک از حقوق و آزادی‌های مندرج در اعلامیه را از بین ببرد و یا دست به اقدامی بزند که هدف آن پایمال کردن یکی از حقوق و آزادی‌های مقرر در این اعلامیه باشد.
اهمیت اعلامیه جهانی حقوق بشر در این است که اعلامیه مزبور برای نخستین‌بار در تاریخ جهان،‌ در زمینه حقوق و آزادی‌های اساسی بشر آن هم از طرف یکی از مهمترین مقامات بین‌المللی،‌ منتشر و به‌عنوان آرمان
مشترکی برای همه افراد شناخته شده است.(طباطبایی مؤتمنی،1390،صص 278 و279)
لازم به ذکر است، در ماده 14 اعلامیه حقوق بشر آمده است: «هر کس حق دارد در برابر تعقیب، شکنجه و آزار، پناهگاهی جستجو کند و در کشورهای دیگر پناه اختیار کند.» اما در بند دوم این ماده متذکر می‌شود که «در موردی که تعقیب مبتنی بر جرم عمومی و غیرسیاسی یا رفتارهایی مخالف با اصول و مقاصد ملل‌متحد باشد، نمی‌تواند از این حق استفاده کند.» پس می‌بینیم که این حق هم دارای محدودیتی است.
2-1-2-2- آزادی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
منابع قانونی حقوق و آزادی‌های عمومی در کشور ما قانون اساسی است. اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های بین‌المللی آن را نیز می‌توان از جمله منابع به شمار آورد. به موجب قانون اساسی جمهوری اسلامی «مردم ایران از هر قوم و قبیله از حقوق برابر بهره‌مندند و همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند.»
در اصل دوم قانون اساسی کشورمان تأکید شده است که «جمهوری اسلامی، نظامی است بر پایه ایمان و آزادی توأم با مسئولیت انسان در برابر خدا.» چنانکه مشاهده می شود، ‌‌در جمهوری اسلامی ایران آزادی یکی از اصول اساسی و پذیرفته شده محسوب می‌شود.
در اصل سوم قانون اساسی نیز دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است برای نیل به اهداف مذکور در اصل دوم، همه امکانات خود را به کار برد. یکی از اموری که در این اصل مورد تاکید قرار گرفته است که باید امکانات کشور در راه آن صرف شود: «تأمین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی در حدود قانون است.» اصول 9، 12 و 13 قانون اساسی دیگر اصولی هستند که بر آزادی تأکید می‌کنند.
در اصل 9 قانون اساسی مقرر شده است: «در جمهوری اسلامی ایران، آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیک ناپذیرند و حفظ آنها وظیفه دولت و آحاد ملت است. هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به‌نام ‌استفاده از آزادی به استقلال سیاسی فرهنگی، اقتصادی، نظامی و تمامیت ارضی ایران کمترین خدشه‌ای وارد کند و هیچ مقامی حق‌ ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادی‌های مشروع‌ را، هر چند با وضع قوانین و مقررات سلب کند.»
در اصل 10 قانون اساسی آزادی‌های اقلیت‌های دینی به رسمیت شناخته شده و مقرر شده است: «مذاهب دیگر اسلامی ‌اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل ‌می‌باشند و پیروان این مذاهب در انجام مراسم مذهبی، طبق فقه ‌خودشان آزادند.»
اصل 113 نیز در همین خصوص می‌گوید: «ایرانیان زرتشتی، کلیمی و مسیحی تنها اقلیت‌های دینی ‌شناخته می‌شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی برطبق آیین خود عمل‌ می‌کنند.» در اصول 15، 24، 26، 27، 43، 86 ،154، 156 و 175 نیز به آزادی‌های شهروندان در جمهوری اسلامی ایران اشاره شده است.
در قوانین اساسی کشورها حد و مرزهای آزادی‌های مردم اجتماع را مشخص کرده‌اند. در قانون اساسی ما نیز اصل بر آزادی است اما این اصل دارای استثنائاتی می‌باشد.
یکی از این آزادی‌های مشروع فرد در جامعه، آزادی شخصی می‌باشد، آزادی شخصی،‌ که آن را آزادی مطلق و آزادی‌تن نیز می‌نامند،‌ یکی از مهمترین حقوق فردی است و آن بدین معنی است که فرد در رفت‌و‌آمد و اختیار مسکن در داخل و یا خارج از کشور و همچنین در زندگی و روابط خصوصی آزاد بوده و نیز از هرگونه تعرض و تجاوز نسبت به جان و مال و خانه و زندگی خود مصون باشد.
آزادی شخصی، پایه و شالوده همه حقوق و آزادی‌هاست، زیرا وقتی انسان آزادی نداشته باشد،‌ استفاده از سایر حقوق و آزادی‌ها نیز برای او مفهومی نخواهد داشت. مثلاً وقتی شخص بازداشت و یا زندانی بوده یا به طور اساسی امنیت شخصی نداشته باشد،‌ برای او تمتع از آزادی اجتماعات و آزادی سیاسی نیز امکان‌پذیر نخواهد بود و در حقیقت با فقدان آزادی شخصی سایر آزادی‌های او نیز از دست خواهد رفت.
اما گاهی اوقات در جوامع سازمان یافته با اختیاراتی که شهروندان به قوه‌قضائیه تفویض می‌نماید، قانونگذار با تصویب قوانین خاص اقدام به محدود کردن این آزادی‌ها می‌نماید لذا اصل بر آزادی تن بوده و موارد محدودکننده آزادی تن از موارد استثنایی می‌باشد که می‌بایست قانونگذار صراحتاً به ذکر این موارد بپردازد. مهمترین قرار صادره در امور کیفری قرار سالب آزادی یا بازداشت موقت می باشد.
بنابراین، آزادی جزء جوهره وجود آدمی و از حقوق اساسی انسان است، زیرا انسان با آزادی سرشته شده است و خداوند انسان را آزاد آفریده است چنانکه فلاسفه و نیز اعلامیه حقوق بشر معتقدند که انسان آزاد به دنیا می‌آید.
2-1-3- قرار بازداشت موقت
توقیف یا بازداشت در لغت به معنای ایستادن، نگه‌داشتن، ضبط کردن و بازداشتن، جلوگیری کردن، لایق حفظ و نگه‌داری و کسی که در خور بازداشت و توقیف است، آمده است.(محترمی،1389،ص59) ، و در اصطلاح بازداشت به معنی سلب موقّت آزادی تن یا مال اشخاص به دلایل قانونی و به دستور مقام صلاحیتدار است. بازداشت به معنی حبس نیست

دیدگاهتان را بنویسید