پایان نامه : اعلامیه جهانی حقوق بشر

No Comments
دانلود پایان نامه

ق بشر
تعریف واحدی از مفهوم حقوق‌بشر ارائه نشده و توافقی در این مورد وجود ندارد و این مفهوم بارها تعریف شده است. مفهوم حقوق‌بشر در دنیا کهن سال‌تر از آن است که بتوان آن را به تمدن و دوره‌ای خاص منتسب کرد، از دیرباز همه اندیشمندان، همه مذاهب و کتب بزرگ حکمت و ادب از آن دم زده‌اند و در مدح آن سخن‌ها گفته‌اند.
حق به معنای توانایی و اختیار قانونی افراد است.واحدی(1376،ص12)، و حقوق(جمع حق) مجموعه مقرراتی است که در زمان معین بر جوامع حکومت می کند.کاتوزیان(1377،ص32)، برخی گفته‌اند: دانش قانون را حقوق می‌گویند که منظور همان علم حقوق است.(جعفری لنگرودی،1376،ص14)
بنابراین؛حقوق مجموعه قواعد، نظام‌ها و مقرراتی است که برای تنظیم روابط افراد و استقرار نظم وضع گردیده و دارای ضمانت‌اجرایی کافی و مؤثر است.(مهرپور،1374،ص 36)
در مسئله حقوق بشر «امر تابعیت» نباید دخالت داده شود؛ زیرا این حداقل حقوقی است که انسان هرجا که هست، باید دارا باشد. در همین معنی حقوق انسان هم به کار می‌رود.حقوق بشر، حقوق ذاتی تمامی انسان‌ها است. تمامی ما انسان‌ها به یک اندازه و رها از هرگونه تبعیض باید از حقوق انسانی برخوردار باشیم؛ صرفنظر از ملّیت، محل اقامت، جنسیت، خاستگاه ملی یا قومی، رنگ، مذهب، زبان و یا هرگونه وضعیت دیگرمان، از جمله سن، معلولیت، وضعیت سلامت، گرایش یا هویت جنسی. این حقوق، خواه حقوق مدنی و سیاسی باشند (مانند حق زندگی، برابری در مقابل قانون و آزادی بیان) و یا حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی باشند(مانند حق کار، داشتن امنیت اجتماعی و آموزش‌و‌پرورش) حقوقی جهان شمول، جدایی‌ناپذیر و مرتبط با یکدیگرند.
در حقوق بشر دو دسته حقوق وجود دارد :
اول حقوقی که مطلق هستند و انسان‌ها بدون هیچ شرایطی از این حقوق برخوردار هستند مانند حق بر منع شکنجه، در هیچ شرایطی این حق استثناء‌بردار نیست و نباید محدودیتی بر آن اعمال شود؛ این حق برای انسان به طور مطلق در نظر گرفته شده است.
دسته دوم حقوقی هستند که مطلق نیستند.آزادی‌ها مطلق نیستند. کلمه آزادی که به‌ معنای مانع نداشتن و محدود نبودن، یک آزادی خاص است،‌ وقتی در جامعه معنادار است که دولت حضور دارد و نظم و تنظیم بهره‌مندی از این آزادی‌ها را برعهده دارد. لذا آزادی‌ها مطلق نیستند و محدودیت دارند.
سنت نوشتن اعلامیه حقوق به زمان‌های خیلی قدیم برمی‌گردد لکن در قرون اخیر این سنت از ایالات متحده سرچشمه می‌گیرد.
هر چند اسناد سیاسی انگلیس مانند عرض حال حقوق مورخ 1628،‌ قانون هابس کورپس مورخ 1679 و اعلامیه حقوق مورخ 1689 به‌صورت اعلامیه‌های رسمی در ایجاد سنت مزبور تأثیر داشته است، لکن چنانکه بعداً خواهیم دید این اعلامیه‌ها از اعلامیه‌های آمریکایی متفاوت می‌باشند.
مقصود از اعلامیه حقوق این است که حقوق و آزادی‌ها که به عقیده طرفداران حقوق طبیعی ناشی از فطرت انسان است و وجودش برای همه محرز و ثابت می‌باشد،‌ رسماً اعلام شود تا محلی برای اعتراض و مناقشه باقی نماند و هیأت حاکمه و قانونگذار عادی آن‌ را همواره مدنظر داشته باشند و در قوانین و تصمیمات خود از آن تبعیت کنند.
سنت اعلامیه حقوق، نخست در آمریکا مرسوم شد. قوانین اساسی اکثر ایالات متحده آمریکا دارای اعلامیه حقوق‌اند. مهمترین آنها اعلامیه حقوق 12 ژوئن 1776 ایالت ویرژینیاست که ترجمه و انتشار آن در فرانسه تأثیر عمیقی در طرح و انشاء و انتشار اعلامیه حقوق بشر و شهروند مورخ 1789 فرانسه به‌جا گذاشت. اعلامیه استقلال آمریکا در 4 ژوئیه 1776، قانون اساسی فدرال در 17 سپتامبر 1787 به تصویب رسید. در این اسناد، اشاره چندانی به حقوق افراد نشده است،‌ ولی در ده اصلاحیه قانون اساسی که در بین سال‌های 1789 و 1791 تصویب و پیوست قانون اساسی شد، این نقیضه مرتفع گردید. اصلاحیه‌های مزبور متضمن حقوق ملت آمریکا است.
رسم آمریکاییان بعداً به فرانسه راه یافت و قانونگذار را سخت تحت‌تأثیر قرار داد، به طوری که اکثر قوانین اساسی دوره انقلاب فرانسه و پس از آن دارای اعلامیه حقوق‌اند.

  رشته حقوق-دانلود پایان نامه :دائن

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

اعلامیه حقوق بشر و شهروند 26 اوت 1789 در صدر قانون اساسی 1791 فرانسه و اعلامیه حقوق 1793 در صدر قانون اساسی هشتم انقلاب قرار دارد. قانون اساسی 1946 فرانسه دارای یک دیباچه مهم درباره حقوق اجتماعی است. قانون اساسی جمهوری پنجم فرانسه، اعلامیه مشهور 1789 و دیباچه قانون اساسی 1946 فرانسه را مورد تأیید قرار می‌دهد.
بعد از جنگ جهانی اول،‌ قوانین اساسی تازه اروپایی هرکدام دارای یک اعلامیه و یا مقدمه شدند و این سنت ادامه یافت،‌ کشورهایی که بعد از این تاریخ و نیز پس از جنگ جهانی دوم دارای قانون اساسی شدند از این سنت پیروی کردند. امروزه سنت اعلامیه حقوق، جنبه جهانی یافته است.
اعلامیه جهانی حقوق بشر در 10 دسامبر 1948 و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و میثاق حقوق اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی در 16 دسامبر 1966 به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید که امروز،‌ آرمان مشترکی برای ملل متحد در سطح جهانی درباره حقوق بشر محسوب می‌شود. افزون بر آن، ‌اعلامیه‌های دیگر نیز در این زمینه وجود دارد که جنبه منطقه‌ای دارند از آن جمله است: میثاق اروپایی حمایت از حقوق بشر و آزادی‌‌های اساسی مورخ 1950، پروتکل‌های مربوط به آن و اعلامیه آمریکایی مربوط به حقوق بشر مورخ 1948، قرارداد آمریکایی مربوط به حقوق بشر 1969 و اعلامیه اسلامی حقوق بشر مورخ 1979(قاهره).
بی‌مناسب نیست اضافه شود، که اعلامیه‌های انگلیسی بیشتر عملگرا هستند که با هدف تضمین حقوق اتباع انگلیسی در ادوار مختلف صادر شده‌اند،‌ در صورتی که اعلامیه‌های دوره انقلابی فرانسه به ویژه 26 اوت 1789 داعیه جهان شمول و فردگرایی می‌باشند. جهان شمول بدین معنی که نویسندگان این اعلامیه‌ها سخن از حقوق بشر و اصولی در مقیاس جهانی می‌زنند و ایدئولوژی سیاسی انقلاب فرانسه را درباره جامعه و فرد منعکس می‌سازند؛ و فردگرا بدین معنی که نظریه حقوق فردی را مطرح و کوشش می‌کنند که تضمیناتی برای حفظ حقوق فرد در برابر دولت ایجاد کنند.

هدف نویسندگان اعلامیه حقوق بشر این بود که اعلامیه مزبور به گونه‌ای تنظیم شود که مورد موافقت همه اعضاء سازمان و یا حداقل اکثریت آنها قرار گیرد تا حقوق مندرج در آن، ضمانت‌اجرای مؤثری پیدا کند، ولی چون این توافق در تمام جهات،‌ بین اعضا به وجود نیامده و ضمناً اعلامیه به تصویب همه مجالس مقننه کشورهای سازمان ملل متحد نرسید، لذا اعلامیه جهانی حقوق بشر دارای ضمانت‌اجرای مؤثر و کارآمدی نیست. از این رو آن را باید تنها نشانه توافق ضمنی دول و ملل جهان در یک سلسله آرمان‌های مشترک، و بیانگر حقوق و آزادی‌های اساسی در زمینه بین‌المللی تلقی کرد. (به‌طور مثال؛ کنفرانس مقدماتی کشورهای آسیایی در بانکوک اعلام کرد به منظور حمایت از حقوق بشر، ‌تفاوت‌های موجود در زمینه ملی و مذهبی را باید در نظر گرفت.)
در حال حاضر،‌ گرایش اعلامیه‌های حقوقی، ‌بیشتر به جامعه‌گرایی است، بدین معنی که اعلامیه‌ها تنها به اعلام حقوق فرد اکتفا نمی‌کنند بلکه کوشش دارند حقوق گروه‌های مختلف اجتماعی مانند خانواده،‌ حزب، سندیکا و امثال آن‌ را نیز تعیین نمایند؛‌ افزون بر آن در اعلامیه‌ها،‌ حقوق اجتماعی جدید مانند حق تغذیه، حق مسکن، حق درمان و بهداشت، حق آموزش‌وپرورش و حق تأمین اجتماعی و غیره برای فرد شناخته شده است که تعهداتی برای دولت در برابر فرد ایجاد می‌کند.(طباطبایی مؤتمنی،1390،‌صص224و225)
نگاهی به آمار و ارقام منتشره از سوی نهادهای بین المللی و گزارش‌های گزارشگران به ویژه درباره وضعیت
نابسامان اقلیت‌ها در کشورهای مختلف و عدم عزم جدی از جانب دولت‌ها در تأمین حقوق آنان، از سویی بیانگر ضرورت توجه خاص به آنها و از سویی هم نشان دهنده عدم جدیت دولت‌ها در حمایت از آنهاست. از این حیث با وجود نقض مکرر حقوق و آزادی ‌های مربوط به آنان که در قالب اسناد عام الزام‌آور مختلف

در نظام بین المللی حقوق بشر مورد شناسایی قرار گرفته‌اند، به نظر نمی‌رسد که تصویب چنین اعلامیه‌های فاقد ارزش قانونی بتواند تغییر مثبتی در وضعیت حقوقی آنها در سطح جهانی ایجاد نماید. به ویژه این که دولت‌ها به جهت پاره‌ای از ملاحظات سیاسی و حاکمیتی اصولاً هیچ انگیزه‌ای برای تقویت جایگاه این گونه
افراد ندارند، بلکه درنقطه مقابل بیشتر تلاش می‌کنند تا با اعطای آزادی‌های محدود همواره آنها را تحت‌نظارت و کنترل بیشتر قرار دهند.
لذا حقوق بشر،‌ حقوق و آزادی‌هایی است که در سطح جهانی و بین‌المللی مطرح است و به مثابه استاندارهای جهانی حقوق مزبور محسوب می‌شود، از این رو سازمان ملل متحد نیل به آن را آرمان خود قرار داده و کوشش می‌کند دولت‌ها حقوق مزبور را به رسمیت بشناسند و اجرای آن را وجهه همت خود
قرار دهند. امید است زمانی حقوق و آزادی‌های عمومی در کشورها به سطح استاندارهای بین‌المللی حقوق بشر ارتقا یابد و حقوق بشر همه جا به واقعیت بپیوندد.
2-1-2- حق آزادی
آزادی یکی از لوازم حیات و تکامل است، یعنی یکی از نیازمندی های موجود زنده، آزادی است. آزادی یک حق است، حقی که افراد بتوانند در سایه آن استعدادهای نهفته خود را باور کنند، ‌البته مشروط برآنکه به کسی زیانی وارد نشود. بشر زندگی اجتماعی را برای خود انتخاب کرده‌است؛ با انتخاب این شیوه زندگی، انسان بر اساس یک قرارداد نانوشته پذیرفته‌است که از برخی از آزادی‌های خود به نفع دیگران صرف‌نظر کند. در حقیقت باید گفت که آزادی هرکس در جامعه انسانی تا جایی است که به آزادی دیگران خلل وارد نکند. همانگونه که در اعلامیه مشهور حقوق بشر و شهروند فرانسه(مورخ 26 اوت 1789) آمده است: «آزادی عبارت است از توانایی انجام هرگونه عملی که به دیگری لطمه وارد نیاورد…» یعنی آزادی انجام هرگونه عملی در راهبرد زندگی در چارچوب یک نظم توأم با مسئولیت است.
در نگاه لغویان آزاد، نقیض بنده و به معنای رها و بی‌بند و آزادی ضد بردگی و به معنای آزاد بودن و رهایی است. آزادی در اصطلاح حقوقدانان به دو مفهوم به کار رفته است: یکی؛ به معنای عدم تقید و نبودن مانع، ‌نظیر فشار مادی و روانی. مانع زمانی پیش می‌آید که اراده‌ای تحت‌تأثیر اراده‌ی دیگری باشد و این معنا نزدیک به سلب سلطه فرد از فرد دیگر است و آزادی انسان طبق این معنا بر این اساس است که هیچ کسی در انتخاب سرنوشت خویش تحت سلطه و اراده دیگری نیست و دوم؛ آزادی عبارت از حقی است که به موجب آن، ‌انسان می‌تواند توانایی‌های خویش را به کار برد به شرطی که موجب ضرر و یا تحدید آزادی دیگران و سبب تضییع حقوق فرد و یا افراد دیگر نشود.(زکی،1388)
آزادی ارزشی برتر است. در بیشتر آثار فلسفی این عصر، آزادی جوهر زندگی و مهمترین آرمان مطلوب انسان و گرانبهاترین ارزشهاست. به گفته روسو، بشر آزاد به دنیا آمده و باید آزاد زیست کند. بهترین وسیله تأمین سعادت جامعه، احترام به آزادی و اراده فرد است.(کاتوزیان،1386،ص23)
آزادی دو چیز است: اول اینکه؛ انسان در معرض تعدی و تجاوز و مزاحمت دیگران نباشد و دوم اینکه؛ بتواند هر چه را بخواهد انجام دهد به شرط آنکه زیانی به حقوق دیگران وارد نیاورد. این دو، ناشی از رفتار متقابلی است که افراد در جامعه با یکدیگر دارند و باید در پیش بگیرند. چون سهم هر یک از اعضای جامعه در آزادی، با یکدیگر برابر است و همه افراد به طور برابر از آزادی برخوردارند، پس لازم است مشخص شود که حدود آزادی چیست تا در عین اینکه فرد از آزادی بهره‌مند است حریم حرمت آزادی دیگران نیز مصون و محفوظ باقی بماند. اینجاست

دیدگاهتان را بنویسید