سبک اسناد و سلامتی

سبک اسناد و سلامتی

افراد خوش‏بین کمتر به بیماری‏های روانی مانند افسردگی و اضطراب مبتلا می‏شوند و در واقع، مهم‏ترین عارضه بدبینی، افسردگی است. بنابراین، می‏توان با ایجاد خوش‏بینی در افراد بزرگسال، افسردگی را در آنان کاهش داد و با آموزش آن به کودکان، آنان را در برابر افسردگی ایمن‏ ساخت (زیگلر، 2011). افراد خوش‏بین در مدرسه، کار و زمین ورزش موفق‏تر از افراد بدبین هستند. افراد بدبین با تمرکز بر موانع و محدودیت‏ها، فرصت‏ها، توانمندی‏ها و امکانات را نمی‏بینند. در نتیجه، به موفقیت دست نمی‏یابند (جیمز[1]، 2009). افراد خوش‏بین سلامت جسمانی بیشتری نسبت به افراد بدبین دارند. مگیارموئه (2009) تأثیر خوش‏بینی، بدبینی و اضطراب صفتی را بر سطوح فشار خون و سطح خلق مورد پژوهش قرار داد. نتایج نشان داد که افراد بدبین سطوح بالاتری از بیماری فشار خون را دارند و احساس منفی‏تری نسبت به افراد خوش‏بین نشان می‏دهند. در مطالعه‏ای دیگر دوناهو[2](2010) نشان داد که خوش‏بینی نقش میانجی را در اثرگذاری متغیرهای خانوادگی بر سلامت جسمانی و بهزیستی روانی ایفا می‏کند. در کنار سبک اسناد خوش بینانه، سبک اسناد بدبینانه نیز با ادراک استرس و به دنبال آن بیماری های جسمانی و روانی دارای ارتباطی ناگسستنی است و حتی آن را تسهیل می کند. مطابق با دیدگاه لازاروس ارزیابی های شناختی منفی و بدبینانه افراد از رویدادها بر ادراک استرس­زای آنها از رویدادها تاثیر می گذارد و منجر به افزایش استرس در فرد شده و به جای اتخاذ رویکرد مساله مدار[3]  فرد به هنگام مواجهه با مساله و یا مشکل به رویکرد هیجان مدار[4] متوسل می شود چرا که خود را فردی ناتوان و درمانده احساس می کند که در چرخه مشکلات اسیر است و منابع کافی برای گریز و یا حل مساله در اختیار ندارد. شواهد پژوهشی مختلف فرض کرده اند که افراد به طور طبیعی از یک خزانه قابل ملاحظه ای از راهبردهای مقابله ای برخوردارند که به منظور پاسخ به رخدادهای خاص زندگی از آن استفاده می کنند. بنابراین، افراد دارای سبک اسناد بدبینانه، به دلیل عدم دسترسی به یک خزانه مقابله ای[5] موثر، در مواجهه با رخدادهای منفی زندگی بیشتر از راهبردهای ناکارآمد و غیرانطباقی استفاده می کنند.

  مفهوم خواندن و مطالعه به روش روانشناختی

راموس (2006) استدلال کرد که درک و پیش بینی تفاوت های فردی در پاسخ به موقعیت های تنیدگی زا، مستلزم آگاهی دقیق از ویژگی های شخصیتی افراد، نظام باورهای وی در رابطه با خود و روابط، درک نوع موقعیتی که متاثر از سبک اسناد فرد است و به دنبال آن راهبردهای مقابله­ای در مواجهه با یک رخداد منفی، می باشد. برخی از صاحب نظران معتقدند که سبک های اسنادی در مواقعی می توانند واکنش های هیجانی افراد را تعدیل کنند. سلیگمن بر این باور است که اسناد موفقیت ها به عوامل درونی منجر به افزایش حرمت خود در فرد شده و هیجان غرور را به دنبال دارد. در عوض انتساب موفقیت به عوامل بیرونی منجر به ایجاد حس سپاسگزاری و قدردانی می شود. اسناد موفقیت ها به عوامل پایدار به هیجان امید می­انجامد و انتظار تکرار موفقیت ها متعاقب آن افزایش می یابد. همچنان که شکست های منتسب به قصور و ناتوانی فرد در صورت قابل پیشگیری فرض شدن،  منجر به احساس گناه در فرد می شود، با انتساب شکست ها به شرایط خارجی و کنترل ناپذیر احساس خشم و تاسف در فرد ایجاد می شود. فورسایت معتقد است نوع اسناد موفقیت و شکست متاثر از حرمت خود فرد است و ریو، اسنادها را متاثر از سوگیری های خود باور می داند که منجر به حفظ حرمت خود در فرد می شود. در واقع ریو، بر این باور است که شخص با بزرگ کردن سهم خود از رویدادهای مثبت، حرمت خود را افزایش می دهد و با سرزنش کردن دیگران و برجسته کردن عوامل موقعیتی سهم خود را از پیامدها به حداقل می رساند و حرمت خود را حفظ می کند. در عین حال در بعضی از مواقع احساس کنترل بر محیط تا اندازه ای در فرد قوی است که فرد به خاطر پیامدهای منفی رفتار، خود را سرزنش می کند. شواهد  نشان می دهند که سبک اسناد خوش­بینانه همواره ارزشمند نمی باشد. برخی از افراد خوش­بین ممکن است نظر غیرواقع‌بینانه‌ای درباره آسیب ناپذیری خود نسبت به عواقب رفتارشان داشته باشند. برای مثال امکان دارد که آنها به خودشان بگویند که این رفتارها نمی‌تواند به آنها صدمه بزند زیرا نگرش آنها خیلی مثبت است. ازسوی دیگر داشتن بدبینی غیرواقع­بینانه نیز موجب می شود در صورت روبروشدن با موارد منفی و اتفاقات ناگوار، فرد به این باور برسد که هرگز قادر نخواهد بود بر این وضعیت چیره شود و دچار درماندگی، انفعال و افسردگی گردد (سلیگمن، 2005).

  تعریف برون سپاری و راهبردهای آن

نتایج تحقیقات گوناگون نشان داده است که سبک اسناد بر عملکرد افراد تأثیر بسزایی دارد. در پژوهشی که بر 63 زن و مرد ورزشکار (عضو تیم شنای دانشگاه کالیفرنیا) انجام گرفت، افراد دارای سبک اسناد خوش­بینانه هنگامی که در اولین مسابقه خود شکست می­خوردند، نگرش مثبت خود را نسبت به آینده حفظ کرده، بیشتر تلاش می­کردند و بنابراین در مسابقه بعدی نتایج بهتری کسب ­کردند. اما هنگامی که افراد دارای سبک اسناد بدبینانه در مسابقه اول شکست می­خوردند، ناامید شده، دست از تلاش می­کشیدند و بنابراین در مسابقه بعدی نیز نتیجه مطلوبی کسب نمی­کردند (آبلا[6]، 2010). در پژوهش دیگری مشاهده شد بسکتبالیست­هایی که دارای سبک اسناد بدبینانه بودند، اگر در مسابقه اول شکست می­خوردند، در مسابقه بعدی انتظار موفقیت را نداشتند، دچار اضطراب زیادی شده و عملکردشان تضعیف می­شد. در مقابل بازیکنان خوش­بین در مسابقه بعدی اضطراب کمتری داشته، اعتماد به نفس آنها کاهش نمی­یافت و عملکرد مطلوب خود را حفظ می­کردند (رودولف[7]، 2009). نتایج پژوهشی که بر روی دانشجویان کالج سلطنتی روان­پزشکان[8] در انگلستان در سال 2011 انجام شد نشان داد زمانی که به دانشجویان بدبین گفته شد در یک امتحان میان ترم نمره پایین گرفته­اند، آنها دچار افسردگی شدند و عملکردشان در آزمون بعدی نیز مطلوب نبود. اما دانشجویان خوش­بین که نمره بد خود را به عوامل بیرونی، موقت و ناپایدار نسبت می­دادند، دچار افسردگی نشدند و در امتحان بعدی عملکرد مطلوبی داشتند. نتایج پژوهش سلیگمن (2005) درباره بازاریابان بیمه عمر نشان داد افراد دارای سبک اسناد خوش­بینانه بسیار کمتر از افراد دارای سبک اسناد بدبینانه، کار خود را رها می­کردند. همچنین آنها در سال اول فعالیت خود 21% و در سال دوم 57% نسبت به همکاران بدبین خود بیشتر توانستند کالا بفروشند.

  نظریه‌های مورد استفاده در امر پیشگیری از اعتیاد

خوشبینی و بدبینی می‌توانند بر عملکرد شناختی افراد نیز تأثیر بگذارد. در بررسی پاسخ‌های تعدادی از دانشجویان کالج، سلیگمن بیان کرد دانشجویانی که در بدبینی نمره بالایی گرفتند به احتمال بیشتری به محرک‌های منفی توجه کرده‌اند در حالی که دانشجویان دارای نمره بالا در خوش­بینی، به هر دو محرک مثبت ومنفی توجه کردند. نتایج یک پژوهش طولی 35ساله، که آزمودنی­های آن را 99 نفر از فارغ­التحصیلان دانشگاه هاروارد تشکیل می­دادند نشان داده شد افرادی که سبک اسناد بدبینانه داشتند در سن 45 تا 60 سالگی از مشکلات جسمانی بیشتری رنج می­بردند. یعنی سبک اسناد بدبینانه در کودکی و نوجوانی یک عامل خطرزا برای ابتلا به بیماری­های جسمانی در سنین میانسالی و پیری به شمار می­رود (رودولف، 2009). سلیگمن و همکارانش به بررسی رابطه سبک تبیین خوش­بینانه و عملکرد دستگاه ایمنی پرداختند. نتایج نشان داد که سبک اسناد بدبینانه با عملکرد ضعیف دستگاه ایمنی در بزرگسالان ارتباط دارد. میان سبک اسناد بدبینانه و تعداد کم لنفوسیت­های 4 و 8  رابطه معناداری وجود داشت. در مقابل میزان لنفوسیت­های نوع 4و8 افراد خوش­بین در حد بهنجار یا بالاتر بود (سلیگمن، 2005).

نتایج پژوهش دیگری بر روی بیمارانی قلبی، که تحت درمان به وسیله یک برنامه توانبخشی قلبی بودند نشان داد بیمارانی که دارای سبک اسناد بدبینانه بودند، در پایان دوره درمان میزان بهبود خود را کمتر از بیماران خوش­بین گزارش کردند (رز[9]، 2010)

[1]– James. W.

[2]– Donahue, M.

[3] -Problem focused approach

[4]– Emotional focused approach

[5] -Treasury coping

[6]– Abela, J.R.Z.

[7]– Rudolph, K. D.

[8]– Royal College Psychiatrists

[9]– Rose, S.