دو نقش اساسی جامعه پذیری از دیدگاه روانشناسی

شیوه های جامعه پذیری :

جریان جامعه پذیری به دو صورت به پیش می رود :

  1. گاه گروه عملاًبه جامعه پذیر کردن فرد می پردازد ،چنانکه خانواده ومدرسه آگاهانه هنجارهای زندگی را به کودک می آموزند .
  2. گاه زندگی گروهی ،خود به خود فرد را جامعه پذیر می گرداند ،چنانکه رفتار پدران ومادران ،بی آنکه خود آنان متوجه باشند ،سر مشق رفتار کودکان قرار می گیرد .

 

دو نقش اساسی جامعه پذیری :

جامعه پذیری دارای دو نقش اساسی است :

  1. از نظر فرد :

جامعه پذیر ی فرآیند شکوفا کردن استعداد های بالقوه وفراهم آوردن امکانات رشد شخصیت وتبدیل فرد به شخص (فرد اجتماعی )است ودر واقع فرد انسانی در طی اجتماعی شدن به کسب هویت اجتماعی خویش نایل می گردد وبا پذیرش ارزشها ،هنجارها،آرمانها وشیوه های زندگی ،تحت شرایط مطلوب ،قادر به تحقق استعدادهای بالقوه خود می گردد.

2.از نظر جامعه :

جامعه پذیری جریانی است برای انتقال ویژگیهای فرهنگ یک جامعه از نسلی به نسل دیگر ونیز امکان تکامل واستمرار فرهنگ وتربیت افراد برای ایفای نقش هاواحراز پایگاههای مختلف اجتماعی .

جامعه پذیری انتظاری :

وظیفه اصلی هر جامعه باز تولید خود است برای خلق اعضایی که رفتارها،آرزوها وهدفهایشان با رفتارها،خواسته ها وهدفهایی که از طرف جامعه مناسب تشخیص داده می شود ،تطبیق کند . از طریق فرآیند نیرومند وهمه جا حاضر جامعه پذیر ی است که نیازهای جامعه به نیازهای فرد تبدیل می گردد .

جامعه پذیری فرآیند یادگیری است ؛این فرآیند وسیله ای است که از طریق آن ما مهارتهای اجتماعی مانند رانندگیبا اتومبیل ،غذا خوردن با قاشق ،چنگال و…را می آموزیم . وهمچنین جامعه پذیری وسیله ای است که در خلال آن یاد می گیریم که چگونه دنیای خود را بشناسیم وچگونه با دیگران رابطه متقابل برقرار کنیم ویا این که مرد بودن یعنی چه وزن بودن یعنی چه ودیگر اینکه در هر شرایطی چه باید کرد وچه نباید کرد واصولا جامعه چه چیزی را خوب می داند وچه چیزی را بد .

  لیپوماتیک یا پیکرتراشی چیست؟

مردم اغلب چنین خوب می پندارند که جامعه پذیری مترادف است با تربیت کودک .این حقیقت دارد که آموزش سازند. واصلی،در مراحل ابتدایی زندگی رخ می دهد وبه همین دلیل کودکان باید ارزشهای اساسی،دانشها،وباور های فرهنگی جامعه خود را یاد بگیرند.

بخشی از جامعه پذیری که در دوران کودکی به وقوع می پیوندد ،بدان«جامعه انتظاری »می گویند»واین همان شیوه ای است که کودکان ارزشها ،سو گیری هاییکه درآینده با آن مواجه خواهند شد یاری می گیرند.